Sluiten

Nederlands Dagblad

Dossier: 60 jaar Israël - Opinie

Twee weken lang heeft Israël de zestigste verjaardag van onafhankelijkheidsdag gevierd. En het heeft veel te vieren, gezegend als het is met dit thuis voor het Joodse volk, inclusief een volwaardige democratie en een levendige, kleurrijke samenleving.
Toch viert Israël volgens eigen zeggen deze verjaardag in geleende tijd, in ‘een race tegen de klok’.

In het Nederlands Dagblad van 10 mei werden vier Israëlvisies gepresenteerd. Rob van Houwelingen voegt een vijfde visie toe: het vervullingsmodel.

Toen Joden in het Britse mandaatgebied Palestina in mei 1948 de staat Israël oprichtten, gebeurde wat weinigen voor mogelijk hadden gehouden. Het volk dat eeuwenlang antisemitisme had verduurd en in de Holocaust bijna was vernietigd, beleefde zijn wederopstanding in het heilige land.

In zijn artikel ‘Zestig jaar Israël als vraag aan de kerk’ van Bart Wallet (Nederlands Dagblad, 6 mei) komt Christus in het geheel niet voor. Dat heeft me verbaasd en bedroefd. Immers heeft elke Israëliet - zoals ieder mens - tot zijn behoud Christus nodig. Want niemand komt tot God onze Vader dan door Hem (Joh. 14,6).

Op de dag dat de Israëlische opperrabbijn naar Amsterdam kwam om in de Portugese Synagoge het jubileum luister bij te zetten, werden deze week in Gaza een moeder en vier kinderen gedood bij een Israëlische aanval.

,,De christen die de krant leest houdt de adem in’’, zo schreef de hervormde predikant J.H. Grolle in juni 1948. ,,Er is reeds een staat Israël, met Israëlitische bommenwerpers en Israëlitische postzegels.’’ Het was een spannende tijd, elke dag brachten de kranten weer nieuws van het oorlogsfront. De strijd rond de oude stad van Jeruzalem werd nauwgezet gevolgd. Zou de jonge Joodse staat het overleven?

In islamistische kringen klonk de afgelopen maanden fel protest tegen het in november op de conferentie in Annapolis gestarte vredesproces. Geen erkenning van de staat Israël, schreeuwden honderdduizend Hamas-aanhangers in Gaza. Maar ook sommige gematigde Palestijnen laten ineens hun ware aard zien. Israël, dat kan nog, maar een Joodse staat, dat nooit. Want dan klopt de Koran niet meer.

De bloedige aanslag van vorige week op de Thoraschool Yeshiva in West-Jeruzalem is triest, maar het is niet de eerste keer dat terroristen een religieus doelwit kozen. Ds. Van Kampen roept 25 februari 1994 in herinnering, toen dr. Baruch Goldberg 29 moslims doodde.

De lijst met aanslagen die zijn gepleegd op Israëlische soldaten en burgers sinds de oprichting van de Joodse staat in 1948, is ruim honderdveertig triestmakende pagina's lang. Bij vele daarvan vielen meer slachtoffers dan bij de aanslag eind vorige week op de yeshiva , de Thoraschool, in West-Jeruzalem.

‘Een rampzalige overwinning, een zege met dramatische gevolgen, het Israël-gevoel is verdampt, Israël is gek van de macht’. Het zijn zo wat krantenkoppen en uitspraken in Nederlandse kranten, in de week dat de spectaculaire overwinning van Israël in de Zesdaagse Oorlog wordt herdacht. Meestal volgt de conclusie dat de in 1967 bezette gebieden tot de dag van vandaag voor grote problemen zorgen en wordt de praktische oplossing genoemd: een eigen, levensvatbare Palestijnse staat.