Sluiten

Nederlands Dagblad

Dossier: Canon - Opinie

Een nieuwe ziekte waart rond door Nederland, 'canonitis'. Je kunt het zo gek niet bedenken of er wordt een 'canon' van gemaakt. Een lijst van de belangrijkste boeken, geschiedenisfeiten, geloofswaarheden of wat dan ook.

Wanneer leefde Hitler? Wat is de Holocaust? Als je zulke vragen stelt aan jongeren, kun je de gekste antwoorden verwachten. Hitler wordt zomaar in de negentiende eeuw geplaatst en Holocaust is een moeilijk woord, dat begrijpen ze niet.

De teleurstelling die uit het stuk van prof. Schutte (Nederlands Dagblad, 18 juli) spreekt, kan ik helaas niet wegnemen. Wel wil ik proberen nog een enkel misverstand op te helderen.

Ten onrechte laat Hubert Slings, secretaris van de Commissie Nederlandse Canon, de alternatieve voorstellen van christen-historici 'stranden in Staphorst', meent G.J. Schutte. De manier waarop de commissie de amendementen naast zich heeft neergelegd is volgens hem niet geloofwaardig.

De historische en culturele canon van Nederland, die vorige week in definitieve versie werd gepresenteerd, telt vijftig vensters. Volgens Hubert Slings is het niet verwonderlijk dat er met zo'n bescheiden omvang veel te wensen overblijft. Hij ontkent dat feitenselectie op basis van pedagogische overwegingen ertoe heeft geleid dat de verzuiling geen venster heeft gekregen.

De christelijke canon heeft bestaansrecht. Dat wordt stilzwijgend beaamd door Frits van Oostrom, de maker van de officiële historische canon.

Bij het lezen van het artikel Nogal pathetisch, zon christelijke canon (Nederlands Dagblad 19 februari) begon de gal me een beetje over te lopen. Gelukkig hebben wij geen kinderen meer op het voortgezet onderwijs, maar de uitlatingen van sommige docenten over de geschiedeniscanon, al dan niet christelijk, roepen bij mij een levendige herinnering op aan de kortzichtigheid en arrogantie die wij wel aantroffen bij de onderwijzende staf toen ze nog wel op school zaten.

Mooie aanvullingen, in die alternatieve canon voor het christelijk onderwijs, maar wel pijnlijk en onacceptabel wat daarvoor geschrapt is. Eise Eisinga, een selfmade wetenschapper die in Franeker het oudste nog werkende planetarium ter wereld bouwde, is nota bene de enige Fries in de nationale canon. En uitgerekend hem wordt door de gereformeerde historici een plaats in de geschiedenisles ontzegd. Alleen maar omdat hij met de Verlichting geassocieerd wordt? Schande!

Na jaren discussie over de nationale identiteit van Nederland is hij er dan eindelijk: de historische canon van ons land die vertelt wat scholieren moeten weten over de Nederlandse geschiedenis en cultuur. Een commissie historici onder leiding van de Leidse mediëvist Frits van Oostrom presenteerde gisteren met trots het resultaat aan minister van Onderwijs, Maria van der Hoeven.

Als ik een jaar of wat geleden vertelde dat ik eerstejaars student geschiedenis was, werd mij nogal eens toegebeten '1600'. Ik diende dan meteen te zeggen 'Slag bij Nieuwpoort'. Er klonk vervolgens een tevreden geknor en de opmerking 'ja, ik was vroeger ook best goed in geschiedenis'. Ik was goedgekeurd.