Sluiten

Als u doorsurft op deze website, gaat u akkoord met de plaatsing van cookies. Voor meer informatie, klik hier. [sluiten]

Nederlands Dagblad

|beeld archief familie Schuurman

Dierbare foto’s - familie Schuurman

Dit artikel komt voor in dossier: Dierbare foto’s

Foto’s vangen de tijd. Ze vertellen verhalen en herbergen herinneringen: oude geliefden, een vervlogen jeugd of een favoriete plek. in deze rubriek iedere week een dierbare foto met een verhaal.

Een geit in oorlogstijd is handig. Want ze geeft melk. Willem en Gre Vreeken kochten er een zodat hun uitdijende kinderschaar ook in de magere oorlogsjaren melk kon drinken. Dicky, in 1942 vier jaar, vond de geitenmelk vies. Geitenkaas is tegenwoordig populair, maar altijd als ze het ruikt, denkt ze aan de geit en haar melk. Gre maakte er ook wel eens een pudding van. Dan ging het wel, want die was gezoet.

Iedere morgen bracht Willem de geit – een naam had ze niet, het was gewoon ‘geit’ – naar de overkant van de Patersweg waar het gezin woonde. Daar begonnen de landerijen die zich aan de rand van Dordrecht uitstrekten. In de berm kon de geit eten. ’s Nachts stopte Willem haar in het schuurtje in de tuin. Vader Willem molk de geit ook. Melk genoeg gaf het beest. Maar ze was bokkig, een chagrijnig exemplaar. De kinderen waren bang van haar. Als ze in het schuurtje zat, stootte ze woest met haar kop tegen de muur.

maagjes

Ze hoorden haar tekeergaan. Kroelen met het beest kon niet, want dan kreeg je een kopstoot. Uit de buurt blijven, zei Gre. Kijk uit voor haar. Omdat Willem bij het bedrijf van zijn vader werkte, Vreekens Zaden, was er genoeg te eten. Bij de zaadhandel zat een selectiebedrijf. Dat betekende: velden waar zaad werd ‘uitgeprobeerd’. Was het goed zaad? Wat bracht het op? Van de opbrengst van die proefvelden, kon de familie eten. Eten genoeg dus, gelukkig. Er waren groenten, granen. Er waren zelfs fruitbomen.

De Vreekens zorgden niet alleen voor zichzelf. De kinderen van een gezin dat ze uit de kerk kenden, schoven ook regelmatig aan. Dicky herinnert zich meisjes met keurige schortjes, keurige staartjes maar hongerige maagjes. De foto is gemaakt op de Patersweg. Dicky mocht er van haar vader op. Haar moeder maakte de foto. Achter de geit schuilt Margreet. Zij mocht van Dicky niet op de foto. Ze wilde er alleen op. Belachelijk, vindt ze dat nu. Belachelijk.

Wilt u ook uw dierbare foto delen? Mail dan naar achterop@nd.nl

  • 14-11-2012 - 11.54
  • 14-11-2012 - 15.28

waardeer:

  • Waardeer dit artikel met 1 ster
  • Waardeer dit artikel met 2 sterren
  • Waardeer dit artikel met 3 sterren
  • Waardeer dit artikel met 4 sterren
  • Waardeer dit artikel met 5 sterren


Indien u geregistreerd bent, kunt u hieronder reageren op het artikel. Hiertoe dient u in te loggen.

Reacties (0)