Sluiten

ND.nl maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Nederlands Dagblad

beeld Nederlands Dagblad / Bert Hagenaarsbeeld Nederlands Dagblad / Bert Hagenaarsbeeld Nederlands Dagblad / Bert Hagenaarsbeeld Nederlands Dagblad / Bert Hagenaars

Injectie betalen voor vrije agenda

Steeds meer patiënten komen in de problemen doordat ze hun persoonsgebonden budget voor specialistische zorg aan huis verliezen. ‘Als ik van tig instanties afhankelijk ben, kan ik nooit meer naar het theater.’

Arnold de Ruiter (60) heeft een vorm van multiple sclerose, een aandoening van het zenuwstelsel. Hij krijgt ongeveer vijf verschillende hulpverleners over de vloer. Die zorg heeft hij zelf georganiseerd met een persoonsgebonden budget (pgb). ‘Daardoor kan ik in eigen hand houden wanneer ik welke zorg krijg’, zegt De Ruiter, die liever niet met zijn echte naam in de krant wil. ‘Er komt vaak iemand om acht uur ’s morgens, om drie uur en om tien uur ’s avonds. Tot een paar jaar geleden had ik een baan die ik vanuit mijn rolstoel kon doen. Dat gaat niet meer, maar ik kom nog bij vrienden, bezoek het theater en doe het een en ander voor onze dorpsgemeenschap. Lichamelijk heb ik beperkingen, maar mijn bovenkamer werkt prima. Ik probeer zo veel mogelijk actief te blijven.’

specialistische zorg

Het pgb van De Ruiter wordt bekostigd uit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ). Maar specialistische zorg – thuiszorg onder eindverantwoordelijkheid van een medisch specialist – is in 2009 weggehaald uit de AWBZ. Patiënten moeten nu een regeling treffen met de zorgverzekeraar.

Voor De Ruiter betekent dit concreet dat een injectie die hij drie keer per week nodig heeft om het ziekteproces te vertragen, nu door de verzekeraar moet worden vergoed. ‘De injectie wordt nu gegeven door de hulpverleners die ook mijn andere zorg op zich nemen. Zij zijn in mijn ziektebeeld gespecialiseerd’, vertelt hij. ‘Maar omdat de verzekeraar geen contract met hen heeft, zou ik voor de injectie nu een afspraak moeten maken met een bureau veertig kilometer verderop. Dat zou betekenen dat ik er nog een extra hulpverlener bij krijg én dat ik afhankelijk word van de agenda van dat bureau. Ik kan dan veel minder afspraken maken buitenshuis, dus daar begin ik niet aan.’

voorwaarden

De Ruiter is niet de enige met dit probleem, zegt directeur Aline Saers van Per Saldo, de vereniging van mensen met een persoonsgebonden budget. ‘Wij hebben van tientallen mensen klachten gekregen dat ze de specialistische zorg niet goed geregeld krijgen met de verzekeraar. Waarschijnlijk zijn het er meer, wij horen niet alles. In de eerste jaren viel het aantal klachten nog mee, maar door herindicatie komen nu de problemen aan de oppervlakte. Het type patiënten met specialistische zorg varieert enorm: mensen met spierziekten, met een dwarslaesie, met ernstige allergie of iemand bij wie het spijsverteringssysteem niet werkt. Ze hadden hun zorg goed geregeld met gespecialiseerde hulpverleners. Verzekeraars verwijzen hen soms door naar andere thuiszorginstellingen. Maar niet elk thuiszorgbureau verleent de benodigde zorg. Ze kunnen het niet, ze durven het niet, of kunnen niet aan de voorwaarden voldoen. Soms is bijvoorbeeld een maximale aanrijtijd van vijf minuten vereist.’

Bij de overheveling van specialistische zorg van de AWBZ naar de Zorgverzekeringswet (ZVW) is een uitzondering gemaakt voor kinderen onder de achttien jaar. Zij krijgen voorlopig nog wel hun vergoeding via een pgb, maar de bedoeling is dat dit per 2014 ook overgaat naar de verzekeraars.

stapje voor stapje

Zorgverzekeraars dénken volgens Saers dat ze alle zorg hebben ingekocht, maar in de praktijk blijkt dat niet altijd het geval. ‘Met één verzekeraar hebben we stapje voor stapje naar de situatie van een patiënt gekeken. En dan zie je toch dat ze schrikken.’

Zorgverzekeraars Nederland (ZN) is met Per Saldo in gesprek over deze problematiek, laat een woordvoerder weten. ‘Juist vanwege de problematiek met kinderen tot achttien jaar die levensbedreigend of levensverkortend ziek zijn, is door het ministerie – mede op aandringen van Zorgverzekeraars Nederland – besloten de specialistische verpleging thuis voor hen vanuit de AWBZ te blijven bekostigen. Dat is tegen de wet, maar nodig totdat er een adequate ‘landing’ in de ZVW mogelijk is. Als zorgverzekeraars zijn we vanzelfsprekend bereid nader te kijken naar de problemen die ontstaan. Onze insteek is te allen tijde geweest dat de zorgverlening aan deze patiënten optimaal verloopt.’

goedkoper

Arnold de Ruiter denkt dat de verzekeraars er zelf ook niet blij mee zijn dat ze er een stukje zorg bij hebben gekregen. ‘Ik heb de zorgverzekeraar gebeld of ze de injectie wilden vergoeden. Het was helemaal nieuw voor ze. Eerst werd ontkend dat het bij het pakket hoorde, daarna zeiden ze dat het onder de WMO viel. Toen ze erachter waren dat het wél hun verantwoordelijkheid was, kreeg ik te horen dat zij geen pgb-mogelijkheid hadden. Ik kan het alleen in natura krijgen, maar dan van een bureau uit Verweggistan. Als patiënt kun je op die manier afhankelijk worden van tig instanties die je agenda bepalen. Met een pgb is het bovendien een stuk goedkoper. Twee jaar geleden heb ik eens uitgerekend dat ik ruim 40 euro betaalde voor een wijkverpleegkundige, terwijl het via een gecontracteerde hulpverlener van de verzekeraar 80 tot 85 euro zou kosten.’

Als het aan Saers ligt wordt de specialistische zorg of bekostigd uit de AWBZ of de zorgverzekeraars zouden met een soort pgb-constructie moeten werken. Die mogelijkheid om vooraf geld te geven aan een cliënt is er volgens de wet. In antwoord op Kamervragen van GroenLinks wees ook voormalig staatssecretaris van Volksgezondheid Marlies Veldhuijzen van Zanten daarop. ‘De ZVW staat een voorschot op restitutie niet in de weg’, schreef zij. Maar het is aan de verzekeraars zelf daaraan al dan niet invulling te geven.

Het regeerakkoord van VVD en PvdA lijkt een streep door die rekening te halen. Juist het wetsartikel dat vergoeding van niet-gecontracteerde zorg mogelijk maakt, wordt in de toekomst geschrapt als het aan de nieuwe regering ligt.

lastige praktijk

Tot die tijd ligt de bal bij de zorgverzekeraars. Maar de kans dat zij pgb’s gaan verstrekken, lijkt bijzonder klein. De woordvoerder van ZN wijst op een evaluatie die de Nederlandse Zorgautoriteit gedaan heeft naar pgb in de Zorgverzekeringswet. ‘Daaruit blijkt dat het formeel weliswaar kan, maar in de praktijk zeer lastig samengaat met de uitvoering van de ZVW.’

Voor De Ruiter zou een pgb via de zorgverzekeraar een prima oplossing zijn, maar hij rekent daar niet op. ‘Mijn ervaring is dat het verzekeringsland huiverig is om de regie uit handen te geven. In de praktijk betekent het dat ik mijn injectie nu zelf betaal. Dat kan doordat het een relatief simpele medische behandeling is. Ik heb altijd gewerkt en mijn oude werkgever doet ook nog wat voor me. Daardoor kan ik het opbrengen. Maar er zullen veel situaties zijn van mensen die daartoe niet in staat zijn.’

  • 07-11-2012 - 10.33
  • 07-11-2012 - 13.08

waardeer:

  • Waardeer dit artikel met 1 ster
  • Waardeer dit artikel met 2 sterren
  • Waardeer dit artikel met 3 sterren
  • Waardeer dit artikel met 4 sterren
  • Waardeer dit artikel met 5 sterren


Indien u geregistreerd bent, kunt u hieronder reageren op het artikel. Hiertoe dient u in te loggen.

Reacties (0)