Maar een debat werd het nauwelijks. ,,Sinds ik mijn vrouw heb zien sterven, ben ik niet bang meer voor de dood.''

De een is kunsthistoricus en katholiek priester. Verfijnd, een tikje hoogdravend. De ander, afkomstig uit de snelle wereld van marketing, bedient zich van een lager, ruwer taalregister. Met georganiseerde religie heeft hij niets. Bodar versus Kluun: dat gaat kletteren, zou je denken.

Maar een debat werd het nauwelijks, afgelopen vrijdagvond in de Utrechtse Jacobikerk. 'Lijden: last of loutering?' was het thema van de avond, waarop meer dan 350 mensen waren afgekomen. Men wisselde van gedachten. Hoffelijk, humoristisch soms, maar nergens echt scherp of fel.

,,Jullie hebben allebei een carrière in de katholieke kerk gehad'', opent Bert Heuvelman, bureauredacteur van EO-programma Moraalridders , de avond. ,,Al ga jij er nog steeds mee door, Antoine.'' Gelach. ,,Tja'', zegt Kluun. ,,Mijn religieuze loopbaan...'' Hij is even stil. ,,Wat galmt het hier lekker.'' Wederom gelach.

Als kind was Kluun misdienaar. Daarover leest hij een passage voor uit God is gek , een pamflet dat hij vorig jaar schreef in het kader van de maand van de spiritualiteit. ,,Mooi verhaal, Kluun'', zegt Heuvelman. ,,En heeft die tijd je ook gevormd?'' Kluun: ,,Nee. Rituelen van de kerk hebben mij nooit wat gedaan.''

Afzien
,,Ik durf niet te zeggen dat ik geleden heb'', vertelt een bescheiden Bodar. ,,Ik heb afgezien, er overkwamen mij dingen, maar geleden - nee. Een ervaringsdeskundige ben ik niet.'' Ook Kluun stelt zich bescheiden op. ,,Ik ben bang voor lijden'', zegt hij. ,,Op mijn vijfendertigste kwam ik erachter dat ik altijd geprobeerd had lijden te vermijden. Ik liep er voor weg. En daar slaagde ik behoorlijk goed in. Maar voor de dood van mijn vrouw kon ik niet weglopen. Sinds ik haar heb zien sterven, ben ik niet bang meer voor de dood. Ik ben bang voor het stervensproces, maar niet voor de dood.''

Bodar: ,,Toen mijn moeder op sterven lag, wisten we allebei ruim van tevoren dat de dood eraan kwam. We konden elkaar tot grote troost zijn. Dat is genade van de Heer, zeg ik er maar even vroom bij''. Bodar werpt een zijdelingse blik op Kluun. ,,Het zij je vergeven'', grapt die.

Heuvelman noemt stellingen op. Middels kaartjes mag de zaal reageren: groen is ja, en rood is nee. Bij de stelling 'Ik lijd liever zelf dan dat ik anderen zie lijden' gaan er overwegend groene kaarten de lucht in.

Kluun: ,,Dat vind ik wel een wat sociaal wenselijk antwoord, hoor.'' Een vrouw die een rode kaart ophield, zegt: ,,Soms zie ik iemand lijden en dan denk ik: gelukkig heb ik dat niet...'' ,,Eerlijk van je'', zegt Kluun.

Het volledige artikel kunt u lezen in het Nederlands Dagblad van maandag 15 maart 2010. Een los digitaal nummer kunt u hier kopen en lezen.

Reacties