Over de straf die Duch deze week werd opgelegd, 35 jaar cel, heeft Dunlop gemengde gevoelens. Nic Dunlop (1969) had als schooljongen al een zekere fascinatie voor Cambodja. Hij las alles over de geheimzinnige terreur van Pol Pot in de jaren 1975-1979 en nam zich voor erheen te gaan, vertelt hij vanuit zijn ouderlijke woning in Londen. Dunlop werkt als freelancer in Azië.

Na zijn opleiding ging hij, in 1989, in de Thaise hoofdstad Bangkok wonen. Dat was zijn uitvalsbasis voor veelvuldige reizen naar de Killing Fields van Cambodja. Hij wilde zelf uitzoeken wat er allemaal in Cambodja was gebeurd en wat hij niet in de media terugvond. ,,Ik wilde weten waarom dit kon plaatshebben en werd gedreven door een diepe nieuwsgierigheid en woede.''

Dunlop ging naar het martelcentrum Tuol Sleng. ,,Daar zag ik de foto van Duch voor het eerst, denk ik. Elke keer als ik in Cambodja kwam, bezocht ik Tuol Sleng.''

,,Ik sjouwde rond met een fotootje van Duch en kon me niet voorstellen dat ik hem ooit zou vinden, hooguit iemand die hem kende. In 1999 ging ik naar een gebied waar zich vooral Rode Khmers ophielden, om daar reportages te maken. De oorlogshandelingen waren net opgehouden. Mogelijk kon ik iemand vinden die Duch kende.''

,,Ik ontmoette Duch in Samlaut en herkende hem, hij stelde zich voor als Hang Pin. Hij werkte in het onderwijs. Ik was ervan overtuigd dat hij het was. Ik weet wie jij bent, dacht ik.''

 Het volledige artikel kunt u lezen in het Nederlands Dagblad van vrijdag 30 juli 2010. Een los digitaal nummer kunt u hier kopen en lezen.

Reacties