De jongerenwerker riep op tot gebed voor de moslims in zijn stad, maar liet zich daarbij ook in radicaal afwijzende bewoordingen uit over hun godsdienst. Het zou volgens hem mooi als de moslims allemaal Jezus leerden kennen en al hun moskeeën neergehaald zouden worden. Zo niet, dan wacht hun een eeuwige toekomst in de hel.

Westerse christenen in het algemeen zijn niet meer gewend op een dergelijke radicale manier over hun geloof te spreken. Dat is in toenemende mate ook gaan gelden voor de orthodoxen onder hen, hoezeer zij op zichzelf genomen de opvattingen van de jongerenwerker zullen onderschrijven. Maar iemand een toekomst in de 'buitenste duisternis' aanzeggen of de wens uitspreken dat hun afgodshuizen zullen worden afgebroken, vinden velen toch wel erg confronterend en erg ver gaan.

Ten aanzien van de Amsterdamse PKN komt daar dan bij, dat velen niet alleen de bewoordingen van de jongerenwerker, maar zijn opvattingen ook inhoudelijk afwijzen. De grote meerderheid van de aangesloten gemeenten is van moderntheologische snit, variërend van middenorthodox tot vrijzinnig. Op exclusieve uitspraken over de beslissende noodzaak van het geloof in Jezus Christus rust een zeker taboe. Eerder is men geneigd 'inclusief' te spreken en door middel van een 'vruchtbare dialoog' te zoeken naar gedeelde waarden om van daaruit te proberen tot heil te zijn van de stad.

Wanneer men de radicaliteit van Jezus' eigen spreken in rekening brengt, zal men het onverbloemde optreden van de Amsterdamse jongerenwerker wellicht als weldadig ervaren. Het getuigt van een zekere evangelische puurheid.

Toch kan daarmee niet alles gezegd zijn. Want men hoeft de vrijmoedigheid om te getuigen van het beslissende geloof in Jezus Christus nog niet af te wijzen om tegelijk ook aandacht te vragen voor de noodzaak van wijsheid in de benadering van anders- of niet-gelovigen. De zeepkistmethode kan maar al te gemakkelijk een averechtse uitwerking hebben. Zeker in een samenleving die Jezus achter zich heeft liggen of hem, zoals menige moslim, ziet als symbool van een verworden westerse cultuur.

Vasthouden aan de exclusieve waarheid van het evangelie staat niet haaks op een 'inclusieve' benadering van de medemens. En de beste bedding voor evangelieoverdracht is een relatie, zoals ook Jezus' optreden liet zien. Dat betekent dat men niet tegenover, maar naast de ander gaat staan. Ten diepste is dat veel confronterender dan een bombardement met radicale woorden, hoe waar die op zichzelf genomen ook mogen zijn.

Reacties (1)