Zuchten

Commentaar

Dit artikel komt voor in dossier: Aardbeving Haïti

Geplaatst: 16 januari 2010 06:00, laatste wijziging: 15 januari 2010 21:56

door Koert van Bekkum

Als God bestaat, heeft Hij het wel heel erg op Haïti voorzien.'' ,,Wie zondag in de kerk 'De Heer regeert' kan zingen, heeft nog niet door dat momenteel niet God de wereld regeert, maar satan.'' En: ,,Haïti wordt zo zwaar getroffen door armoede en rampspoed, omdat de bevolking in het verleden een pact met de duivel heeft gesloten.''

28 reacties

Zomaar drie spraakmakende reacties in kranten en op internet op de aardbeving op het straatarme eiland in het Caraïbisch gebied. God wordt afgeschreven of mensen doen alsof ze weten hoe het zit. Deels uit onmacht en ontsteltenis. Maar ook met voorbijzien van de totale onbegrijpelijkheid van wat zich in Port-au-Prince voordoet: alles is ingestort; de overlevenden kunnen nergens heen en slapen tussen de doden; en de vele toegesnelde helpers moeten de infrastructuur zelf opbouwen.

Net als bij de tsunami van 2004 zijn het niet de getroffenen zelf die God doodverklaren of speculeren over een straf. Het zijn meest mensen uit 'ons' rijke Westen. Vertrouwend op een door mensen maakbaar bestaan, dringt zich net als bij de filosoof Voltaire na de aardbeving van Lissabon (1755) de neiging op God als gelijke ter verantwoording te roepen, of om daar juist een antwoord op te geven.

Alleen: het helpt niet. Wie op dit moment zegt dat dit nu de vaderlijke hand van God is, vormt woorden uit een geloofsbelijdenis om tot een 'verklaring' die God het gezicht geeft van een afschuwelijke beul. Wie stelt dat de aarde nu eenmaal met schuivende platen is geschapen, doet geen recht aan het feit dat God dit ook anders had kunnen doen en tegelijk met meer barmhartigheid betrokken is bij de naamloze slachtoffers onder het puin dan wij ooit kunnen. En wie alles verklaart uit de zonde, kan niets met de vraag waarom nu juist dit arme volk werd getroffen en valt onder Jezus' oordeel dat wij net zo slecht zijn als de mensen die omkwamen onder de ingestorte toren van Siloam.

De Bijbel wijst een andere weg, de weg van de ontferming, de praktische hulp en de tenhemelschreiende klacht. Als God niet alles in zijn handen houdt, is elk mens aan de willekeur prijsgegeven. Door de zonde verloor het heelal zijn evenwicht en zucht de schepping in barensweeën. Maar wie de ellende ziet, stamelt en kan maar één ding zeggen: Heer, waarom gebeuren deze verschrikkelijke dingen?

Christenen moeten leren zuchten, schreef de Sri Lankaanse Ajith Fernando, nadat de tsunami de kust van zijn land had weggevaagd. Want een van de meest verbazende dingen die de Bijbel ons over God leert, is dat als wij zuchten, de Almachtige met ons meezucht. Hij treurt en jammert, ook over mensen die hem niet kennen. En zoals Jezus huilde over de dood van zijn vriend Lazarus, zo huilt hij nu mee met het huilende volk van Haïti. Laten daarom ook zijn volgelingen meezuchten en meehelpen, en God smeken om barmhartigheid, hulp en troost.

Reageren

Indien u geregistreerd bent, kunt u hieronder reageren op het artikel. Hiertoe dient u in te loggen. Dit inloggen is mogelijk na een eenmalige registratie.

Reacties (28)

bjpost (16 januari 2010 20:00)

Haïti, getroffen land. Inderdaad, getroffen door een aardbeving, beschikt door de Heere, op die plaats, op dat moment. Amos 3:6b: 'Geschiedt er een ramp in een stad, zonder dat de HERE die bewerkt?' De schrijver noemde al de toren van Siloam. Wat zegt de Here Jezus? Waren zij schuldiger? Nee, maar als gij u niet bekeert, zult gij evenzo omkomen. En zó moeten we ook elke ramp zien. Inderdaad, het zijn straffen van de HERE over een wereldbevolking die zich niet bekeert. Ernstig voor de getroffenen, ernstig voor de niet-getroffenen. Veel getroffenen hebben het niet overleefd. Veel niet-getroffenen zien het en bekeren zich niet en laten zich hierdoor niet ernstig waarschuwen. Weet wel, dat God hen morgen ook kan treffen. Want de niet-getroffenen die zich niet bekeren zijn schuldiger dan de getroffenen. Waarom worden de tijden zo slecht verstaan?

Zucht God met ons mee? Waar staat dat? Is dat niet in strijd met Amos 3:6b? Is God vatbaar voor aandoeningen? Laten we ons niet meesleuren in gedachten, die ons niet geopenbaard zijn. De oproep tot bekering is duidelijk. We weten uit de Schrift, dat de mensheid zich NIET bekeert, ook niet na Haïti. Dat is de repeterende les na de zoveelste ramp. We moeten toezien op onszelf, dat we ons wel in woorden verliezen, maar in daden hardnekkig blijven in onbekeerlijkheid. Hoe vaak moet de oproep: keer terug o mens tot uw God! nog klinken, voordat Hij openlijk zegt: gij hebt niet gewild! En niemand kan zeggen: U, Here God, hebt niet gewaarschuwd, ook niet door de aardbeving op Haïti.

hetvisje (17 januari 2010 10:21)

Beste bjpost, wat jij hier neerzet is christelijk geloof op zijn smalst. Op een halve tekst (Amos 3:6B) baseren dat deze ramp door God bewerkt is. Wat voor Godsbeeld hou jij erop na??? Lees vers 7 ook eens: "7 Voorzeker, de Here HERE doet geen ding, of Hij openbaart zijn raad aan zijn knechten, de profeten". Als jij zeker weet dat God hierachter zit, waarom heeft Hij dat dan niet aan jou bekend gemaakt? Ik haast mij om een ander geluid te laten horen. God oordeelt deze aarde niet! Van Adam tot Mozes was er geen wet, dus ook geen overtreding die gestraft zou worden (er was wel zonde). Zie Rom.5:13,14. Met de instelling van het oude verbond, door de wetgeving, werd gelijk de offerdienst ingesteld, om te voorkomen dat God direct zou moeten straffen. Ook tijdens deze periode werd er niet gestraft. Het nieuwe verbond is ingeluid door het bloed van Jezus aan het kruis. Op Hem heeft God zijn oordeel (ons aller ongerechtigheid) doen neerkomen (Jes.53:6). Het bloed is voor iedereen gestort en iedereen blijft de mogelijkheid krijgen om onder de TOEKOMENDE toorn vandaan te komen. We leven in het genadetijdperk. Jezus zal eenmaal komen om te oordelen, tot die tijd zal God zijn straffen niet uitvoeren. Gods oordeel is namelijk onherroepelijk. Als dat gebeurt is is het over en uit met een ieder, die zich niet tot God heeft gekeerd. Deze ramp is dus geen oordeel van God, maar het werk van de mensenmoorder der beginne, satan zelf. Voor een uitgebreide bijbelse onderbouwing van bovengenoemde, zie de studie "De gevolgen van de zondeval" op: www.samenlerendoenwatjezusdeed.nl/bijbelstudies.html

Zandbergen (17 januari 2010 17:06)

@bijpost.

Ben je bekend met het boek job. Hier leren wij dat niet alle onheil als straf van God te benoemen is. Zeker, Job zegt: de Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen. Het gaat niet buiten God om. Maar dat is nog wat anders dan op zijn conto te schuiven, er was en is een satanische macht die erop uit is te vernietigen te slachten en te verdelgen.
Jobs vrienden beweren dat Job een straf van God heeft ontvangen voor onbeleden zonde. We zien aan het einde dat ze daarin ongelijk hebben. Rampen zijn dus niet per definitie een straf van God. Wel vaak een gevolg van menselijk falen, de oerzonde en de vloek over de schepping. Tevens leven we nu echter in het tijd van genade. Uiteindelijk is de boodschap van de bijbel niet straf en oordeel, maar dat Jezus gekomen is om te verzoenen. God roept ons op tot barmhartigheid en liefde, naar de mensen toe die nu zwaar getroffen zijn. Zij verdienen niet veroordeling, maar genade en onze voorbede. Dat wij met onze daden een boodschap van genade uitdragen, ook voor Haiti opdat wie verloren is, gevonden wordt door de Vader.

JMarkus (18 januari 2010 09:58)

Beste BJ. In Romeinen 8 vs. 26 staat dat de Heilige Geest voor ons pleit met onuitsprekelijke verzuchtingen. Dit staat in de contekst van de macht van de vruchteloosheid die over de Schepping ligt, de ramp op Haiti heeft hier alles mee te maken. Wanneer je gelooft dat de Heilige Geest, evenzeer God is als de Vader en de Zoon, moet je dus wel erkennen dat God met ons meezucht. Daarbij komt dat de Here kennelijk Zijn besluit, de Schepping te onderwerpen aan de vruchteloosheid, respecteert wanneer Hij rampen en ellende in deze omvang toelaat, ondanks Zijn "zuchten met ons". Wat Amos betreft, deze richt zich tot de Israelieten van zijn tijd, u zult aan de Here moeten vragen of deze tekst wel toepasbaar is in een situatie als die van Haiti. Hetzelfde geldt van het woord dat u aanhaalt van de Here Jezus. Interessant is wat u vraagt over `is God vatbaar voor aandoeningen?'. Bedoelt u daarmee dat de Here onaangedaan en onbewogen is ten aanzien van wat zich op aarde afspeelt? Wat denkt u dan van bijvoorbeeld teksten als Jes. 63 bijv. vs. 5 en 9? Is God vatbaar voor aandoeningen? Hoe zou Hij dat niet zijn als de Levende? Natuurlijk, de notie van onbekeerlijkheid na rampen kennen we uit het geopenbaarde, maar als dat het enige is, hebben we wel een heel dun bijbeltje. Maar los daarvan, het geopenbaarde is voor ons gesloten als we de Here niet kennen als de Levende God in Christus Jezus. Volgens de Schrift, 1 Korinthe 2:14 en het begin van Rom. 8, kunnen we dan maar beter niet oordelen over het geestelijke, hoe zouden we ook over het geestelijke kunnen oordelen zonder de Geest ontvangen te hebben? Dezelfde Geest Die met onuitsprekelijke verzuchtingen zucht (met ons) om het lijden van en in de Schepping onder de vloek van de vruchteloosheid. Maar misschien is zulk zuchten al iets dat alleen geestelijk verstaan kan worden...

bjpost (19 januari 2010 00:18)

hetvisje:
U zegt: 'God oordeelt deze aarde niet! Van Adam tot Mozes was er geen wet, dus ook geen overtreding die gestraft zou worden.' Gen. 3:11b: 'Hebt gij van de boom gegeten, waarvan Ik u verboden had te eten?' Of er wetten waren, geboden en verboden! Vóór Mozes wisten mensen zeker wel van goed of slecht. Alleen al de zondvloed, de oorzaak tot de zondvloed moet ons overtuigen, dat de mensen zònder wet ook door en door verdorven waren. Ná de wet moet het ons diep beschamen als we beseffen, dat we wèl weet hebben van de wet en tot de ontluisterende ontdekking komen: we hebben géén van Gods goede geboden onderhouden, we hebben ze alle overtreden.
U schrijft: 'Ook tijdens deze periode (oude verbond) werd er niet gestraft.' Wat noemt u straffen? Was de ballingschap niet een zeer ernstige straf? Waartoe staan Leviticus 26 en Deuteronomium 28 in de Bijbel? Was de ballingschap niet de verwerkelijking van deze beide hoofdstukken?
Geachte .. De Schrift openbaart ons overduidelijk, dat tijdens het leven hiér uitkomt, òf we kinderen van het licht zijn òf kinderen van de duisternis. Het hangt van God af, of Hij Zich over ons ontfermt, of ons verhardt in ons ongeloof. Rom. 9:18. Bij het sterven openbaart God de ene of de andere kant, onherroepelijk. Daarna, op de jongste dag, komt het definitieve, publieke oordeel.
U schrijft: '.... tot die tijd (jongste dag) zal God zijn straffen niet uitvoeren.' Maar dan zijn alle oordeelsaankondigingen ook ijdele praat geweest. Zie Matt. 24 enz. enz.

Ik heb de site wat bekeken. Helaas moet ik constateren, dat er veel eenzijdige voorlichting gegeven wordt. In de Bijbel wordt diverse keren beklemtoont: Doe van dit Woord niet af, voeg er niet aan toe!! Uw reactie is m.i. overduidelijk, dat u voor afdoen niet terugschrikt. Bekeer u.

bjpost (19 januari 2010 00:46)

Zandbergen:
Inderdaad, de duivel is er op uit .... alleen, God bepaalt! God zegt: spaar zijn leven, en satan kan alles bedenken, maar hij moet Job het leven sparen. Een sprekend voorbeeld, dat (ook) satan NIETS kan buiten Gods wil. Is God daarmee bewerker van zonde? Beslist niet! De mens heeft willens en wetens gekozen vóór de zonde en God laat mensen te pletter lopen in hun zonde. IEDER mens wil dat van nature! En dan trekt God uit pure liefde verkiezend een aantal mensen uit de macht van de zonde, HEM de eer! Dan geeft Hij Zijn Zoon, Jezus, tot een volkomen verzoening van AL hun zonden, omdat ze zelf niet kunnen betalen, op geen enkele wijze.
Maar ook de rechtvaardige Job moet openlijk toegeven, dat God hem geen onrecht heeft aangedaan. Job erkent, evenals Ezra, Nehemia, Daniël: 'Heere, U bent rechtvaardig.' En dat moet ieder mens erkennen en belijden, wat iemand ook overkomt. Een grote zonde van ons is, dat we de zonde waarderen op ons niveau. En dan valt het al gauw mee, zeker als we gaan vergelijken met anderen. Nee, we moeten zien op Gods recht en gerechtigheid en dan tot de ontdekking komen: Al zou God ons 100x of 1000x zo streng straffen dan Hij doet, we kunnen enkel zeggen: we hebben dit verdiend!! Alleen daarin al zien we zoveel goedheid en barmhartigheid van God over de mens, dat niemand kan zeggen: God is onrechtvaardig.

De zondvloed was duidelijk straf.
De omkering van Sodom en Gomorra was duidelijk straf.
Elke ramp is straf, in het algemeen niet omdat de getroffenen zwaarder gezondigd hebben dan de niet-getroffenen, want onder de getroffenen kunnen zich kinderen van God bevinden, die dan plotseling overgaan tot heerlijkheid, vijanden van God, die verloren gaan. Maar die twee zijn er ook onder de niet-getroffenen, tot ernstige waarschuwing, vooral voor de vijanden van God: meent niet dat jij ontkomt, dus bekeer je met haast, het is nog genadetijd.

Het bovenstaande moet ons beslist aansporen tot grote barmhartigheid. Opnieuw, het is Gods gunst over ons, dat Hij òns niet met een ramp bezocht heeft. Daarom zijn we verplicht te helpen waar we kunnen. Zij zijn niet schuldiger dan ons, beslist niet! Tegelijk voor iedere niet-getroffene: wordt wakker, bekeer u.

bjpost (19 januari 2010 01:30)

JMarkus:
Romeinen 8:26: 'En evenzo komt de Geest onze zwakheid te hulp; want wij weten niet wat we bidden zullen naar behoren, maar de Geest zelf pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen.' Hier tekent Paulus de mens: zó zwak, zó beperkt, dat we niet wéten wat we moeten bidden. Dan komt de Geest ons in onze hulpeloosheid te hulp en werkt in ons de beperkte woorden die we stamelen en zó kunnen we tot God naderen. Niet, dat de Heilige Geest bidt. Hij bewerkt òns, Hij bewerkt ons bìdden, zodat wij ons ootmoedig neerbuigen voor de Heilige God, Vader, Zoon en Heilige Geest.

Dat is duidelijk heel wat anders dan dat de Heilige Geest met ons meezucht of iets dergelijks. De vruchteloosheid van de aarde is rechtstreeks gevolg van ònze zonde. De mens is de schuld aan al het leed aan de hele schepping.
U zegt, dat de profetie uit Amos bestemd was voor de Israëlieten. Ook. Meteen: God is onveranderlijk, dus heeft die tekst vandaag dezelfde zeggingskracht als toen. En zó spreken we de Schrift na.
U verwijst naar Jesaja 63:5 en 9. Inderdaad, we lezen met regelmaat, dat de Heere afdaalt naar ons niveau, opdat wij iets kunnen begrijpen. Zou God Zich geopenbaard hebben op Zijn niveau, we kwamen aan het begin van begrijpen nog niet toe. Vandaar: Gods arm, Gods sterke rechterarm, terwijl we weten, dat God overal aanwezig is, dat Hij Geest is. Alleen die twee gegevens kunnen we al niet bevatten met ons beperkte verstand. We moeten er zeer voor oppassen, dat, als God zo spreekt, dat we Hem niet aan ons gelijk gaan maken of denken. Want zo komt het voor, dat mensen over Hem praten als 'een vriendje'. Nee, Hij blijft de Heilige God, de eeuwige God, de almachtige God. Wij moeten vervuld zijn met diep ontzag en vrees voor Hem, de eeuwig Levende. Ik wil u wijzen op Job 35, vooral vers 6-8 waaruit duidelijk blijkt: we kunnen van Gods heerlijkheid en godheid niets afdoen, ook niets toedoen, noch door zonde, noch door gerechtigheid. Opnieuw, God is geen mens!
Op menselijk niveau: God is met ons bewogen, Hij gaf Zijn Zoon. Door het geloof heeft satan geen macht meer over ons. God alleen alle eer!

hetvisje (19 januari 2010 12:24)

@bjpost: je leest de bijbel door de bril van het godsbeeld dat jij hebt opgedaan en gaat vervolgens op de stoel van God zitten door te roepen dat mensen die het anders zien zich moeten bekeren.

Er is een gezin, met 5 kinderen. Elk kind is egoïstisch en brutaal en haalt het bloed onder de nagels van vader en moeder vandaan. Eén van de kinderen krijgt steeds harde klappen, met als bedoeling dat de andere kinderen daar ook van moeten leren. Welke gevolgen zal dit hebben voor het kind dat steeds de harde klappen krijgt? En zouden de andere krengetjes daardoor ophouden met hun vervelende gedrag? Welke vader zou zo met zijn gezin omgaan?

bjpost (19 januari 2010 14:07)

hetvisje:
Uw reactie bevestigt mijn conclusies. Ik heb gemeend u vanuit de Schrift te moeten aanwijzen waar ik meen dat de Schrift ànders spreekt dan u doet. U weerlegt dat niet, maar u maakt me wel verwijten wat u niet onderbouwt vanuit de Schrift. Jammer, want lege verwijten zeggen meer over u dan over mij.

Wilt u met uw verhaal over de 5 kinderen vertellen, dat we God kunnen narekenen? De Schrift toont overduidelijk, dat de Heere met Zijn ene kind heel andere wegen gaat, dan met het andere kind, met de ene verworpene heel andere dan met de andere. God gaat soeverein met ieder mens Zijn weg naar Zijn welbehagen, zonder verantwoording af te leggen. En als klein mensje moet ik zeggen: amen, Vader, Uw wil geschiede, ook in mijn leven, ik leg me neer bij Uw raadsbesluit over mijn leven. Maar door Uw ontferming wil ik U ernstig zoeken, U eren en aanbidden, U loven en prijzen, hier en nu onvolmaakt, straks volmaakt, eeuwig. Samen met alle uitverkorenen.

Jeroen Lansink (19 januari 2010 15:54)

@ bjpost
Als God dood en verderf zo willekeurig verdeeld over zijn schepselen, loopt hij vervolgens wel het risico dat een deel van die simpele aardse schepselen tot de conclusie komt dat die God van de bijbel misschien wel niet bestaat of op zijn minst hier niet bij betrokken is.
Tegenwoordig zijn er immers ook natuurlijke verklaringen voor natuurrampen. We kennen de gevaren, we weten waar en waarom de risico's zich voor kunnen doen maar helaas nog niet altijd wanneer. Omdat de natuur niet vooruit denkt maar blind en doelloos toeslaat, is daarmee de onrechtvaardige willekeur van dit soort rampen voor een groot deel van tafel. Gevolg is dat we steeds vaker van pech of geluk (voor mensen die eraan ontsnappen) spreken en steeds minder vaak van 'Gods gerechtigheid'.

hetvisje (19 januari 2010 16:46)

@bjpost: Jouw kijk op de zaak komt voort uit de idee die jij hebt bij het begrip soevereiniteit. Soevereiniteit wil zeggen dat God niet afhankelijk is van anderen. Niemand kan Hem vertellen wat Hij zou moeten doen. Tot zover zal je het kunnen beamen. Echter de stap die vele (m.n. reformatorische christenen) maken is dat soevereiniteit ook betekent dat God kan doen wat Hij maar wil. Dat is echter niet zo! God heeft zichzelf namelijk te houden aan het Woord dat Hij gesproken heeft en aan de verbonden die Hij gesloten heeft. God heeft er zelf voor gekozen (dat kon Hij vanwege zijn soevereiniteit) om zijn almacht niet altijd te laten gelden. Hij heeft dit gedaan door zijn Woord. Dat klinkt misschien heel bizar in je oren, maar het is echt zo. Lees Ps.78:41 eens en Markus 6:5. God wil ook dat iedereen Hem leert kennen. Toch gebeurt er niet wat God wil. In Gods Woord kunnen we God dus narekenen, want het zijn zijn eigen woorden. God is een God van openbaring en niet van grillige onberekenbaarheid. God heeft ook niets te verbergen voor ons. Hij wil dat we Hem kennen, daarom heeft Hij zijn Zoon gegeven. Dat wil echter niet zeggen dat we alles van God begrijpen. Ik begrijp bijv. niet dat God met ieder mens persoonlijk een relatie kan onderhouden. Ik begrijp niet dat Hij door zijn Geest alomtegenwoordig kan zijn. Ik begrijp niet dat Hij zoveel liefde voor ons mensen heeft en daarom zelf als mens naar deze aarde is gekomen. En zo zijn er nog veel meer dingen die mijn pet te boven gaan. Dat is dus wat anders, dan dat ik Gods handelen niet zou mogen verklaren. Daarin is God transparant genoeg in zijn Woord.

bjpost (19 januari 2010 17:51)

Jeroen Lansink:
U moet steeds scherp voor ogen houden: God regeert en bestuurt ALLES, tot in detail toe! Willekeur bestaat voor Hem niet. Tegelijk, we begrijpen er weinig van. Toch, vast vertrouwen, dat Hij ALLES doet meewerken ten goede van wie Hem liefhebben. Want van Hem is de hemel en de aarde met alles wat er in en aan is. Onze insteek moet vanaf een heel andere kant komen: God heeft de mens GOED geschapen; de mens heeft tegen God REVOLUTIE gepleegd en daarmee het eeuwige verderf over zichzelf afgeroepen. Alleen: nu we zoveel verderf zien, dan hier dan daar, is de mens opnieuw opstandig en ongezeglijk en wijst naar God als de schuldige. Nee! We moeten onze gepleegde REVOLUTIE niet vergeten, maar de hand in eigen boezem steken: IK, REVOLUTIONAIR, heb elk verderf over mezelf afgeroepen. Het moet ons veeleer verbazen, dat God de wereld zo lief heeft, dat Hij veel verderf inhoudt, dat Hij de mensheid zo veel geeft om van te genieten. Hem alleen alle dank. Tegelijk, ik moet straks voor Hem staan en verantwoording afleggen van mijn leven, hier en nu. Ik moet nu al erkennen: ik heb er niets van terecht gebracht! Het drijft me uit naar Christus, Die voor zondaren gekomen is om hen te verlossen uit het verderf. Wat een wonder! Hij gaf Zijn leven voor pure REVOLUTIONAIREN, die Hem zoveel ze konden, haatten! Elke zelfingenomenheid kunnen we direct begraven.

Het kan er op lijken, dat er natuurlijke verklaringen zijn. Dan doet God het zó. Tegelijk zien we keer op keer, dat het nèt anders gaat, dan wij berekenden of voorspelden. Weet zeker, dat God op geen enkele manier gebonden is aan menselijke berekeningen of voorspellingen. Er gebeuren zeer veel dingen waarvan de aanleiding en oorzaak niet achterhaald worden. Want, God regeert!

Mark62 (19 januari 2010 18:32)

Beste bjpost,
Ik heb kort geleden al eens eerder, in een heel andere thread, op een reactie van u gereageerd. Met uw reactie daar weer op toonde u helaas perfect aan dat u van mijn reactie en de waarschuwing daarin helemaal niets had begrepen. Ik heb daar toen ook niet meer op willen reageren, dat had toch geen zin. Maar ik kan het nu toch niet laten. Want met alle respect, u schrijft hier op zo'n ongenuanceerde, kille en zelfs buitengewoon arrogante wijze dat de rillingen mij over de rug lopen. Uw kennis van de schrift is groot, dat bestrijd ik niet. En ongetwijfeld bedoelt u het ook goed. Maar u knipt graag (halve) teksten her en der uit de Schrift en plakt die samen tot uw eigen gepolariseerde en letterlijk verknipte versie van de Bijbel. Excuseer mij de uitdrukking. Kijk, je kunt je jaren en jaren verdiepen in het technisch lezen en bestuderen van de Bijbel en daar is absoluut niks mis mee. Maar als je niet begrijpt wat het evangelie, het zendingsgebod en de liefde van Christus echt betekenen loop je de kans om niks anders over te houden dan een vertekend beeld van een machtswellustige God die niets anders doet dan straffen uitdelen. Daar wil ik u alleen maar voor waarschuwen.

parsifal (19 januari 2010 20:23)

BJPOST heeft het begrepen. Ook de oordelen van God zijn een aspect van zijn LIEFDE.

Met geen ander doel dan ons aller redding !

bjpost (19 januari 2010 21:02)

hetvisje:
Heeft u voorbeelden dat ik de soevereiniteit in afwijking van de Schrift heb benoemd, getekend? Ik ben het helemaal met u eens: God houdt Zich aan Zijn Woord. De voorbeelden zijn legio. Tegelijk zie ik trouwens niet in, dat Zijn almacht wordt ingeperkt door Zijn Eigen Woord. Hij is de volmaakt-Betrouwbare, omdat Hij Zijn Woord houdt, tegelijk almachtig om Zijn Woord gestand te doen. In Zijn raadsplan heeft Hij besloten een groot aantal zondaren te redden van de dood. Daartoe zond Hij Zijn Zoon en bracht Hij die zondaren op Zijn tijd en wijze tot geloof.
U noemt Ps. 78:41 en Marc. 6:5. Dat beperkt de almacht van de Heere niet. De Heere verkiest en verwerpt. Daarnaast is er de eigen verantwoordelijkheid van ieder mens. En die verantwoordelijkheid openbaart zich in de tijd. Maar ook die openbaring is naar Gods raad en wil. Zie het leven van Farao. God narekenen?? We zien de heerlijke vervulling van Zijn beloften. Daarnaast zien we de verschrikkelijke uitwerking van Zijn oordelen. De Heere heeft ons in Zijn Woord zoveel geopenbaard als Hij nodig oordeelt, opdat wij geen enkele verontschuldiging hebben, dat wij het niet zouden kunnen weten.

Tevergeefs heb ik in uw reactie gezocht naar weerlegging en beantwoording. Graag alsnog.

bjpost (19 januari 2010 21:21)

Mark62:
Heb ik van uw reactie niets begrepen? Heeft u mijn reactie wèl begrepen? Maar dat is niet in het geding. Heb ik inderdaad het Woord niet naar eigen aard en bedoeling nágesproken? En dan mis ik overtuigende onderbouwing. Ik heb aangegeven hoe wij als mensen in elkaar zitten: een beetje van dit, een beetje van dat, lauw, lauw.
Uw reactie nu: 'Maar u knipt graag (halve) teksten her en der uit de Schrift en plakt die samen tot uw eigen gepolariseerde en letterlijk verknipte versie van de Bijbel.' Dat is een ernstige beschuldiging. Alleen, elke onderbouwing ontbreekt. Jammer, want dan blijft er van een beschuldiging niets meer over. En u kunt het met een redenering wel proberen aannemelijk te maken, maar dat bewijst niets. Ik kan me niet herkennen, dat ik God ergens heb getekend als: '... een machtswellustige God die niets anders doet dan straffen uitdelen.' Ik proef wel wat anders in uw reacties: God is goed, God is liefde, God is barmhartig. En dat klopt! Helemaal! Maar daarnaast is God óók rechtvaardig. En die staan náást elkaar, niet tegenover elkaar. Zie reactie 17:51 uur. Maar ik proef uit uw reacties, dat u de eerste herhaalt, de tweede verzwijgt. En daarmee doet u God en Zijn Woord groot onrecht aan.

Ik nodig u uit het één en ander te onderbouwen en aan te tonen.

gideon (19 januari 2010 21:33)

@bjpost
"De moderne wereld is niet kwaad; in sommige opzichten is de moderne wereld veel te goed. Zij is vol van wilde en verspilde deugden. Zij gaan zwerven en brengen grote schade toe." - G.K. Chesterton

Moderne Christenen vergeten vaak de wezenlijke inhoud van Jezus prediking, die vanaf het begin van zijn optreden toch herhaaldelijk wordt genoemd:
BEKEERT U WANT HET KONINKRIJK DER HEMELEN IS NABIJ GEKOMEN. En ook dat Hij zich verschrikkelijk kwaad maakte op de mensen die dat helemaal niet nodig vonden. Hun jezus is een vriendelijke lieve jezus, die niet zo moeilijk doet, maar zèlfs zo lief is dat hij wel bereid is, om zich met elk door ons gewenst wangedrag te verzoenen.

De moderne wereld is zo "goed" dat zij het kwade niet meer slecht durft te noemen ! En ziet niet in dat zij daarmee de DEUGD zèlf heeft verloochend !

Houd u echter vast, wat u heeft !

hetvisje (19 januari 2010 22:36)

Beste bjpost en Gideon, jullie vergeten misschien wel de belangrijkste tekst uit de bijbel. GOD IS LIEFDE! En daarmee is Hij de gans Andere. Er staat niet dat God lief doet, maar dat God zelf synoniem is voor de liefde (Gr. Agapè). Hier wordt de onvoorwaardelijke liefde van God mee bedoeld. Hoe wij mensen het ook verknallen, God blijft onvoorwaardelijk liefhebben. En ook als God toornig wordt (en dat wordt Hij zeker van alle zonde), Hij blijft toch vanuit liefde handelen, omdat Hij liefde is en niet anders kan dan vanuit zichzelf (= liefde) handelen. Ik bagataliseer de zonde en Gods toorn daarover absoluut niet. Want Jezus heeft daar een verschikkelijke dood voor moeten sterven. Maar daarin komt opnieuws Gods aard (= liefde) duidelijk in beeld.
Waarom heeft God zolang gewacht om de wet te geven? Omdat Hij niet van straffen houdt. Waarom moest Hij uiteindelijk de wet geven? Anders zou de mensheid zichzelf om zeep hebben geholpen, vanwege de invloed van satan. Waarom stelde God de offerdienst in? Om de zonden van het volk te bedekken. Waarom stuurde Hij Jezus? Om voor ons de zonden te dragen. Waarom stuurde Hij zijn Heilige Geest? Om ons te helpen in zijn kracht te leven tot zijn eer. God is door en door liefde, ondanks de vreselijke zonde van de mens. Daarnaast is God geduldig. Iedereen krijgt tot de laatste snik de kans om zich tot Jezus te wenden. Een ieder die deze liefde niet zal erkennen, zal geoordeeld worden op de jongste dag. Het is maar op welke manier je de bijbel leest. Of met het beeld dat God vooral toornig is en zijn toorn over de mensen uitstrooit. Dan kom je uit op jullie interpretatie van de bijbel. Of je leest de bijbel met het beeld dat God liefde is en dat Hij nog steeds geduldig en genadig is. Dan kom je op een hele andere interpretatie uit.
Kies dan heden wie gij dienen zult. Een toornige en wrekende God of een liefdevolle Vader. Welke Vader probeert zijn kinderen te bekeren met de grootst mogelijke oordelen? Zo is mijn Vader niet. Hier laat ik het bij. Ik bid dat de Heilige Geest jullie zal overtuigen van Gods liefde en genade. Shalom!

Albert Frericks (20 januari 2010 00:35)

bjpost, visje en alle anderen
Wie zijn wij dat wij kunnen verklaen wat de wil van God is.
Wie zijn wij dat wij kunnen oordelen over rampspoed en datgene wat ons allen overkomt.
Wie zijn wij dat wij weten wat Hij voelt?

Mark62 (20 januari 2010 08:45)

@bjpost:
Het spijt me oprecht dat u mijn reactie ziet als een beschuldiging. Dat heb ik nooit zo bedoeld, en ik bied u mijn welgemeende excuses aan indien u dat zo heeft opgevat. Mijn reactie was enkel en alleen bedoeld als waarschuwing over uw stijl van reageren; ik geef dan ook onmiddelijk toe dat er enige irritatie over de manier waarop u hier zo vaak schrijft aan ten grondslag lag.
U schrijft terecht dat u zich niet herkent dat u God ergens getekend zou hebben als: '... een machtswellustige God die niets anders doet dan straffen uitdelen.' Maar dat heb ik ook helemaal niet geschreven. Opnieuw toont u daarmee aan dat u de kern van mijn reactie niet hebt begrepen. Tussen technisch goed kunnen lezen en begrijpen wat er bedoeld wordt zit een wereld van verschil. Als u het nog eens goed leest dan zult u zien dat ik waarschuw dat een bepaalde manier van bijbellezen en -uitleg kan leiden tot zo'n vertekend beeld van God. De zinnetjes waarin ik dat schreef staan in de "je"-vorm om daarmee aan te geven dat ik ze in algemene zin gebruik en duidelijk te maken dat ze niet rechtstreeks aan u gericht waren. Ik zeg niet dat u zo'n beeld hebt of tekent: ik waarschuw alleen dat uw manier van doen er uiteindelijk toe kan leiden dat uw lezers dat van ons gaan denken. Jammer dat u daar overheen hebt gekeken en zodoende eigenlijk toch weer mist wat ik bedoelde te zeggen.

U heeft wel volledig gelijk dat God rechtvaardig is, en daarmee brengt u de discussie terug on-topic: zijn rampen straffen van God, zij het rechtstreeks of indirect vanwege de zondeval? Ik had me daar inhoudelijk nog niet over uitgelaten, vooral omdat ik het een moeilijk en precair onderwerp vind waar ikzelf ook niet goed uitkom.

In principe zie ik het niet zo dat God dergelijke rampen als rechtstreekse, (on)middelijke straf op ons doet neerdalen, absoluut niet. Ik vind het zelfs een zondige gedachte. Ik geloof stellig dat Jezus voor ons als Verlosser en Heiland aan het kruis gestorven is en daarmee de schuld bij God voor ons heeft ingelost. Enkel Jezus kon dat als waarachtig mens en waarachtig God. De Bijbel is daar heel duidelijk in: Hij heeft voor onze zonde betaald en daarmee de straf van ons weggenomen. Hiermee breng ik voor mijzelf een scheiding aan tussen de wettische oud-testamentische situatie en de wereld zoals die na het offer door Christus is, dat doe ik bewust. Want juist door rampen in deze tijd, na Jezus' inlossing, als straf van God te bestempelen doen we grote afbreuk aan dat evangelie. Heeft Jezus dan niet volledig betaald? Behalve op de grote dag des oordeels, waarop Christus onze pleitbezorger voor God is, zou God ook nu al mensen straffen voor hun zonde. Ook kinderen van hem, want of het nu op zo'n grote schaal is als in Haiti of in ons eigen kleine persoonlijke leven maakt in principe niet uit. En daarmee lopen we het grote gevaar dat we God daarmee als een God van willekeur schetsen welke zich niet aan zijn verbond houdt en maar kan doen wat hij wil; ook andere reacties op dit topic zijn volgens mij van die strekking. En ik weet wel, zonder de wil van mijn hemelse Vader zal geen haar van mijn hoofd vallen: alles wat ons overkomt krijgen we uit God's hand, zowel goed als slecht. Maar ik kan het daarom nog niet begrijpen, zoals ik zoveel dingen niet begrijp. Ik wil het misschien ook wel niet begrijpen als ik heel eerlijk ben. Maar is dat belangrijk? Ja, voor mezelf, voor mijn eigen Godsbeeld waarschijnlijk wel. Maar dat is een eigen beeld, een persoonlijke onvolkomen en zondige voorstelling van God die ikzelf gemaakt heb. Belangrijk voor de situatie in Haiti? Nee, absoluut niet. Daar moeten mensen geholpen worden. Daar liggen kansen, ook voor christenen en evangelisten om het woord van God te verspreiden. Om onze naastenliefde in de praktijk te brengen. Er kunnen daar letterlijk en figuurlijk kerken gebouwd worden! Juist nu, nu mensen gebroken zijn... Huis en haard, kinderen en vee verloren, een uitzichtloze situatie. Dan past het ons niet om in het barmhartig gespaarde rijke westen te gaan oordelen, of te discussieren of dit nu wel of niet een straf van God is. Dan staan we al snel met een vingertje te wijzen: zie je wel, dat is nu God's straf voor de zonde. Denk hierbij ook eens aan de vrienden van Job, hoe zij over Job oordeelden en praatten. Voor mij maakt het niet uit, ik pas er voor om God ter verantwoording te roepen. Nee, ik zie onbeschrijfelijk menselijk leed en hoor duizenden kreten om hulp. Blijven we dan maar aan de zijkant toekijken? Schuiven we onze verantwoordelijkheid van ons af door te zeggen dat het Gods straf is? Of zien we ook de kansen op evangelisatie, kerkbouw, naastenliefde die God ons nu aangeeft?

bjpost (20 januari 2010 09:51)

hetvisje:
God is liefde. Helemaal mee eens. Waar hebben we dat vergeten? Alleen, het blijkt, dat u daarop focust. En dàt is ernstig afdoen van de Schrift. God liefhebben is Zijn Woord liefhebben. God nièt liefhebben is Zijn Woord niet liefhebben. Hoe kan iemand zeggen God lief te hebben, als hij tegelijkertijd laat merken, dat vele woorden van God terzijde gelegd worden? Dat getuigt toch van pure minachting?? U zegt dat wel, maar dat geloof ik niet!!
Ex. 17:14: 'En de HERE zei tot Mozes: Schrijf dit ter gedachtenis in een boek, en prent het Jozua in, dat Ik de herinnering aan Amalek onder de hemel volledig zal uitwissen.'
Luc. 14:26: 'Indien iemand tot Mij komt, en niet haat zijn vader en moeder en vrouw en kinderen en broeders en zusters, ja zelfs zijn eigen leven, die kan mijn discipel niet zijn.'
Hebr. 10:27: 'maar een vreselijk uitzicht op het oordeel en de felheid van een vuur, dat de wederspannigen zal verteren.'
Hebr. 10:31: 'Vreselijk is het, te vallen in de handen van de levende God.'
Zeker, we moeten ook bovenstaande teksten niet verabsoluteren, alsof God niet anders spreekt. Het is èn èn. Dat u me daarop aanvalt, dat toont uw verblinding. Ik wil naast u gaan staan en zeggen: arme medemens, ik bid God, dat Hij deze verblinding bij u wegneemt.

Ginko33 (20 januari 2010 11:47)

Nu ik deze discussie op het forum lees wordt mij duidelijk waarom de (orthodoxe) christelijke kerken, behalve geboorteleden, eigenlijk geen aanwas ''van buiten'' hebben. Naar buiten toe wordt er een God van liefde en barmhartigheid gepresenteerd maar er is dus ook een heel andere God, blijkbaar! De huidige mens zal dit niet begrijpen. Hoe kun je nu denken dat de mensheid zich tot God zal bekeren als je een Act of God creéért zoals de aardbeving op Haiti.
Heeft u de verwoesting en het leed gezien wat ons is getoond? Als je een normaal ontwikkeld
inlevingsvermogen hebt zul je nooit kunnen begrijpen dat dit moedwillig veroorzaakt zou zijn door een hogere macht. Net als Jeroen Lansink zie ik dit als een natuurlijk gebeuren, simpel verklaarbaar. Je kunt toch al die tropische stormen toch ook niet op het konto van God
schuiven? Alles is immers heel verklaarbaar. Duizenden jaren geleden dachten mensen dat als er iets gebeurde waar ze geen invloed op hadden of wat onverklaarbaar was dat dat Gods hand was. Maar u gelooft toch ook niet meer dat de aarde op het water drijft en dat de zon om de aarde draait ,wat u ook uit de bijbel kunt opmaken?.

bjpost (20 januari 2010 15:01)

Mark62:
Excuses meteen aanvaard. Ik beschouwde het meer als een misverstand, niet als iets moedwilligs. En de praktijk leert ons, dat misverstanden op de meest onmogelijke plaatsen en tijdstippen kunnen ontstaan, zodat een buitenstaander zich vertwijfeld afvraagt: hoe is dat mogelijk?
Het is niet de bedoeling het laatste woord te hebben. Eerbiedig luisteren naar wat de Schrift openbaart is eerste vereiste, zelfs niet meer of minder. En daarop moeten we elkaar aanspreken en ons door anderen laten aanspreken. Het Woord moet triumferen!
We lezen in Openb. 2 en 3 dat de Here Jezus dreigt met oordeel en straf, gericht, naar die gemeente, naar deze persoon. Daar zit dus duidelijk een direct verband met afdwalen van het geopenbaarde Woord. Wetend, dat die gemeenten niet meer bestaan, is dat een ernstige waarschuwing voor ons. Die dreigingen, waarschuwingen moeten we dus uitermate serieus nemen, want ze zijn opgetekend voor ons. Vgl. I Cor. 10. Als we die dreigingen en waarschuwingen NIET serieus nemen, dan willen we ons blijkbaar niet laten waarschuwen.
Dan lezen we Openb. 6, de eerste 6 zegels. We lezen Openb. 8, het 7e zegel en de eerste 4 bazuinen. Openb. 9, de 5e en 6e bazuin, dan vers 20: 'En wie van de mensen overgebleven waren, die niet gedood waren door deze plagen, bekeerden zich toch niet van de werken hunner handen, om de boze geesten niet (meer) te aanbidden en de gouden, zilveren, koperen, stenen en houten afgoden, die niet kunnen zien, noch horen of gaan;' Hieruit blijkt, dat al de voorgaande plagen (waaronder aardbevingen) plaatsvinden vóór de jongste dag. In Openb. 10 volgen de 7 donderslagen die verborgen gehouden worden. In Openb. 11 worden de twee getuigen opgevoerd, waarvan in vers 6 gezegd wordt: '.... en zij hebben macht over de wateren, om die in bloed te veranderen en om de aarde te slaan met allerlei plagen, zo dikwijls zij willen.' In Openb. 13 worden ons het beest uit de zee en het beest uit de aarde getoond, macht ontvangend van de draak. Openb. 15:7 : 'En één van de vier dieren gaf aan de zeven engelen zeven gouden schalen, vol van de gramschap van God, die leeft tot in alle eeuwigheden.' En die volgen dan in Openb. 16. vers 18: grote aardbeving! Wat is hierin onduidelijk? Of laten we ons aanpraten, dat Openbaring onbegrijpelijk is, maar dat het beslist niet op de tijd tussen hemelvaart en wederkomst slaat? Verstaan we nu alles? Nee, we tasten naar de juiste bedoeling, betekenis, uitwerking. Maar het zijn duidelijk oordelen, straffen over de mensheid. We moeten onze afweging niet God opdringen: waarom Haïti, waarom niet een rijk land? We moeten eerbiedig belijden: God heeft Zijn redenen.
De straffen van nu moeten ons ernstig waarschuwen, dat de eeuwige straf zeker komt. Zie, dat de mens vanuit zichzelf niet WIL geloven. Die straffen ontnemen elke verontschuldiging. Ieder mens moet eigen denken ondergeschikt maken onder Gods Woord, ook Openbaring.
Ik wil u toch nog weer wijzen op m'n eerste reactie, eerste deel. Telkens weer heb ik de gedachte bestreden, dat het een gerichte straf was tegen Haïti. Ik hoop u wat verder geholpen te hebben.

bjpost (20 januari 2010 15:52)

Ginko33:
Er is inderdaad één God, de God Die Zich ook in Zijn Woord aan ons geopenbaard heeft. De Bijbel toont ons vele soortgenoten, die God niet willen kennen, niet willen dienen. Dat is vandaag niet anders. Het geloof vraagt totale zelfverloochening. En de mens verkiest naar zijn oude natuur zelfhandhaving. En omdat de mens zelf niet anders kan, niet anders wil, MOET God Zelf die wil ombuigen en bereidwillig maken. En zó is het dus 100% Gods werk. Staar u daarom niet blind op aantal, op macht, op invloed, van wie ook, van hoevelen ook. Zie in de Bijbel ook, dat voor de zondvloed alleen Noach genade vond in de ogen van de Heere. En telkens weer zien we, dat er een (zeer) kleine minderheid was, die de Heere volgde. En als anderen veel volk trekken, dan moeten we ons niet laten meezuigen, maar dan moeten we onderzoeken of de geesten die dat bewerken wel uit God zijn. En niet alleen afgaan op woorden, nee, de boodschap onderzoeken: wordt de Schrift getrouw nagesproken en beleden of niet.

De natuurlijke mens accepteert het inderdaad niet, dat God zó doet. Dat kan ook alleen door geloof vanuit de kennis en erkenning van onze diepe verlorenheid en verdorvenheid. Zie verder mijn reactie op Jeroen Lansink, gisteren. De Heere heeft voorzegd, dat het aantal en intensie van de rampen zal toenemen. Dat kunnen we waarnemen. Tegelijk heeft de Heere voorzegd, dat de mens zich niet zal bekeren, ook niet na de zoveelste ramp. Ook dat kunnen we waarnemen. Toch blijft de oproep tot alle mensen uitgaan: bekeert u, bekeert u met haast!

vrijgje (20 januari 2010 16:28)

Lees ik nou echt al 22 reacties van mensen die weten of menen te weten of enkel bezig zijn anderen er van te overtuigen dat de vreselijke gebeurtenissen op Haiti nou wel of niet door God zijn gedaan of door Hem zijn toegelaten? We weten het niet. Ook al zouden hetvisje en bjpost "eruit komen" of God nou enkel liefde is of dat hij ook toornig kan zijn en vreselijke dingen hier op aarde kan laten gebeuren, dan nog weten we niet wat de bedoeling is van deze afschuwelijke ramp. Maar dat God het allang van te voren wist en heeft toegelaten dan wel heeft bewerkt is zonneklaar. Voor het overige: natuurlijk is God vreselijk boos over de zonden die wij doen, en als Hij het wil dan straft Hij ons ervoor! Ook al op deze aarde! "wie achterom kijkt, verander ik in een zoutpilaar!" Maar het is niet aan ons om te beoordelen wat wel of geen straf van God is, het mag en moet ons wel aan het denken zetten hoe wij ons (van God gekregen) leven leven!

gideon (20 januari 2010 20:17)

@hetvisje

Wij moeten onze wereldse opvattingen van liefde niet gelijkstellen met de liefde van God. Zoals, in navolging van Luther, reeds gezegd, ook zijn oordelen zijn een aspect van zijn liefde. Met de zondvloed werd volgens het bijbelverhaal vrijwel de gehele wereldbevolking uitgeroeid, vrouwen en kleine kinderen incluis. Dat lijkt naar de door ons gehanteerde maatstaven niet liefdevol. Maar het betrof hier wel een volslagen decadente wereld waar rechteloosheid en geweld de dagelijkse demonische werkelijkheid was. En mijn vraag aan u is : Wat had God dan moeten doen ? Had Hij toe moeten laten dat de omgekomen kinderen waren opgevoed tot dezelfde duivelse wezens als hun volkomen verdorven ouders. Zodat ook zij in staat werden gesteld om ook hun kinderen weer op te voeden met dezelfde verdorven denkbeelden en dat iedere nieuwe generatie door ? Wat God over ons mensen toelaat, doet Hij altijd om erger te voorkomen en ons te bewaren voor de eeuwigheid. De opvatting dat, dit na Christus kruisdood niet meer zou gelden, wordt tegengesproken door de, door Hem aangekondigde, verwoesting van Jeruzalem en de deportatie van het Joodse volk.
Ik bedoel al het bovenstaande in algemene zin, en heb beslist niet de bedoeling om aan de ramp die Haïti moest treffen enige invulling te geven. Ik zie ook beslist niet in waarom zij grotere zondaars zouden zijn dan ik ben.

Maar de alles overtreffende en bewarende liefde van God mag uit het volgende blijken:

Ook Christus heeft eens en voorgoed geleden voor de zonden, de rechtvaardige voor de onrechtvaardigen, om u tot God te brengen. Hij is gedood naar het lichaam, maar tot leven gewekt door de Geest. Zo ging Hij heen en predikte voor de geesten in de kerker, die destijds weigerden te gehoorzamen, terwijl God geduldig wachtte, in de dagen dat Noach de ark bouwde.
1 Petrus 3:18-20.

bjpost (21 januari 2010 10:10)

Albert Frericks:
We lezen in de Bijbel meerdere keren het verwijt, dat de tijden niet verstaan worden. De Here Jezus beveelt, Matt. 24:33: 'Zo moet ook gij, wanneer gij dit alles ziet, weten, dat het nabij is, voor de deur.' We moeten de tijden onderzoeken in het licht van het geopenbaarde Woord. Daartoe moeten we de Schriften bestuderen, elkaar opscherpen, elkaar aansporen, niet lui zijn. En dit naar de ons gegeven gaven en mogelijkheden. Maar het is verkeerd die te begraven. Matt. 16:3: 'En des morgens: Vandaag ruw weer, want de lucht ziet somber rood. Het aanzien van de lucht weet gij te onderscheiden, maar kunt gij het de tekenen der tijden niet?' We kunnen ons niet verstoppen achter: wie zijn wij? En we moeten keer op keer toegeven: we vorderen weinig, ons verstand is zo beperkt. Daarom moet er telkens weer het gebed zijn om verlichting van de Heilige Geest, dat Die ons onderricht.

Ginko33 (25 januari 2010 12:33)

@Gideon

In antwoord op uw retorische vraag ''Wat had God moeten doen" heb ik wel een suggestie. Als God de man steriel en/ of de vrouw onvruchtbaar had gemaakt was het gehele mensengeslacht met een generatie van de aardbodem verdwenen. Ik ben ten zeerste verbaasd dat er in het geheel geen clementie wordt getoond met de dieren die met de verdorvenheid van de mensheid niets van doen hadden. In mijn ogen dus een bijzonder onrechtvaardige straf. Overigens meen ik gelezen te hebben dat de aarde ten tijde van Noach ongeveer 11 miljard bewoners telde. Het lijkt me toch erg onwaarschijnlijk dat werkelijk iedereen daarvan zo verdorven was als wordt voorgesteld.
De bijbelse,toenmalige wereld, speelde zich in het Midden-Oosten af en van bijv. de werelddelen Amerika of Australie wist men niet eens het bestaan af laat staan dat de mensen daar ooit van Noach of een God hadden gehoord.