Homs, tussen Damascus en Aleppo, geldt als de Betuwe van Syrië. Het is een stad zonder echte bezienswaardigheden en toch is het aangenaam toeven, op een bankje aan een druk kruispunt waar de ene trekker na de andere voorbij tuft, zwaar beladen met fruit, groenten en granen. Ook hier kun je er niet omheen: waar christenen wonen in Syrië, is het welvarender. Wat dat dan zegt, is vers twee. In Homs is elke vijfde burger christen. De meesten van hen zijn orthodox of katholiek. In de kerk van al-Zunnar vereren ze, sinds de ontdekking ervan in 1953, een stoffen lint, dat ooit de gordel van Maria zou zijn geweest. Toen heette Homs nog Emesa. Julia Domna kwam ervandaan en baarde haar man, keizer Septimus Severus, in het laatste kwart van de tweede eeuw drie zoons, die allemaal keizer werden.

De Romeinen zijn weg en de christenen moeten in Homs ook een toontje lager zingen. De An Nuri-moskee werd gebouwd op de fundamenten van de Byzantijnse Johanneskerk, en wordt overvleugeld door de Khaled ibn Wahid-moskee. Het gaat goed in de Betuwe. De moskee in aanbouw is een hommage aan Homs als Arabische, islamitische stad.

Het klopt allemaal.

Het volledige artikel kunt u lezen in het Nederlands Dagblad van woensdag 3 februari 2010. Een losdigitaal nummer kunt u hier kopen en lezen.

Reacties