Anders gezegd, een zevental mensen moet de refozuil snel en kundig in het publieke debat kunnen 'neerzetten'. De nog aan te zoeken personen moeten, als het ware, de Andries Knevels worden van deze minizuil.

In het Reformatorisch Dagblad woedde de afgelopen maanden een debat over de opstelling van de refozuil. De vraag daarbij was hoe de bevindelijk gereformeerden hebben te reageren op kritiek van buitenstaanders. De refozuil voelt zich onbegrepen door de seculiere buitenstaanders en vaak zelfs onder vuur liggen.

Dat bevindelijk gereformeerden zich bedreigd voelen in wat hun lief en dierbaar is, hun diepste overtuigingen, is niet onbegrijpelijk. Een van de dragers van de refozuil is de SGP. De oudste partij van Nederland staat al jaren onder druk vanwege haar vrouwenstandpunt. Die strijd wordt tot voor het gerecht gevoerd. Later deze maand volgt een volgende stap als de Hoge Raad zich hierover uitspreekt. Eerder verspeelde de partij - tijdelijk - haar overheidssubsidie.

Ook wordt het reformatorisch onderwijs vaker, en steeds scherper, op de korrel genomen. SP-Kamerlid Jasper van Dijk draait er niet omheen als hij zegt dat hij artikel 23 van de Grondwet, de onderwijsvrijheid, wil opblazen. De SGP'ers zijn echter mans genoeg om zich in die strijd te weren. Zeker aankomend partijleider Kees van der Staaij weet zich, al bloggend en 'flippend', op moderne wijze in de kijker te spelen, tot en met in Pauw en Witteman toe.

Dat roept de vraag op hoe zinvol het is een specifiek beraad in het leven te roepen om namens de refozuil naar buiten te treden. Het meedoen aan debatten, radio- en tv-programma's en schrijven voor opiniepagina's van kranten kan nuttig zijn. In seculier Nederland leeft ontstellend veel onkunde en onbegrip over leven en streven van reformatorische christenen. Vaak leidt dat tot een verwrongen beeld en een negatief imago. Een strategisch beraad zou daaraan, wellicht, tegengas kunnen bieden.

Het spreken namens een zuil heeft ook iets kwetsbaars, zo niet hoogmoedigs in zich. Terwijl Nederland ontzuild is en christenen her en der, al of niet in netwerken, hun plek zoeken en vinden in de samenleving, kan een zuil ook schijnzekerheid bieden. Als de voormannen - of staan er ook vrouwen in de startblokken? - hun mening geven, is dat echt namens iedereen?

Spreken namens een zuil krijgt al gauw het karakter van een bezwering. Wie goed kijkt, ziet nu al dat de refozuil, bestaande uit verschillende kerken, over aangelegen onderwerpen niet gelijkelijk denkt. Dat verschil in denken neemt alleen maar toe, naarmate jongeren verder emanciperen. Als het 'strategisch beraad' tot doel heeft de refozuil gesloten te houden, is dat een kansloze missie.

Reacties