Collega Peter Pit (Protestantse Kerk in Nederland) wilde een tegengeluid laten horen in de dialoog met de islam. In zijn artikel naar aanleiding van de open brief van een aantal prominente PKN'ers aan hun synode ( Nederlands Dagblad 2 september) gaat hij ervanuit dat God en Allah dezelfde zijn. Hij verbaast zich erover dat zoveel critici daar twijfels over hebben of dat zelfs ontkennen. Zijn argumentatie komt hierop neer, dat ieder die tot de Allerhoogste bidt, tot dezelfde God bidt. Er is immers maar één Allerhoogste?

Evenzo heeft ieder die de Schepper belijdt het over dezelfde God. Er is immers maar één Schepper? Veel van de Godsnamen in allerlei talen hangen ook met elkaar samen, of lijken op elkaar. Natuurlijk kunnen gelovige mensen wel een verschillend beeld van die ene God hebben. Dat komt ook voor onder evangelischen, vrijgemaakt-gereformeerden en PKN'ers. ,,Hun beelden van God verschillen even sterk van elkaar als God van Allah verschilt'', aldus Pit. Toch spreken zij op verschillende manieren over dezelfde God. Volgens Pit is het 'onzinnig' om je af te vragen of Allah en de God van de Bijbel twee verschillende goden zijn.

Eén God
Inderdaad is er maar één God. Toch verbiedt God ons andere goden te aanbidden. Bestaan die andere goden dan? Nee en ja. Ze bestaan omdat en voorzover mensen die bedenken. Al die goden hebben ook namen. Het ligt voor de hand dat die meestal te maken hebben met de hoogste macht, het ontstaan van de aarde en haar vruchtbaarheid. Dus lijken al die namen op elkaar. Ook kan de enige ware God met meerdere namen worden aangeduid, in allerlei talen en culturen. Dat zou verwarring kunnen geven, ware het niet dat Hij zichzelf noemt naar zijn werken. Zo presenteert Hij zichzelf in de Tien Geboden als de God die zijn volk uit Egypte heeft geleid. Daaraan is Hij herkenbaar. Iedere god die dat niet heeft gedaan, is een andere god. Vervolgens bleef het niet bij een uittocht uit het diensthuis toen. God geeft ons een uittocht uit het rijk der duisternis, uit de macht van de satan en de dood. Die bevrijding schenkt Hij ons in en door zijn geliefde Zoon, Jezus Christus. Iedere god die dat niet doet, is een andere god. We moeten dus uitgaan van zijn openbaring. Pit gaat in zijn bijdrage voorbij aan wat God over zichzelf zegt. Pit gaat uit van ervaring, van wat mensen over God zeggen.

Vader en Zoon
Nu mag ik niet oordelen over harten van mensen, over wie behouden zal worden en wie niet. Daarover wil ik dan ook geen enkele uitspraak doen. Dat even als kanttekening, om niet verkeerd over te komen.

Want het is een ingrijpend woord, dat God ons ter verkondiging geeft. Ik hoor Jezus Christus zeggen tot de Joden die Hem verwerpen, dat zijn Vader daarom niet hun Vader is. De god die zij aanbidden is niet de Vader van Jezus Christus (Johannes 8:37-47). Dit is Gods eigen woord. De Geest zegt: 'Ieder die de Zoon niet erkent, heeft ook de Vader niet. Wie de Zoon erkent, heeft ook de Vader' (1 Johannes 2:23). Vader en Zoon zijn één, ze zijn niet los verkrijgbaar. Dat geldt voor alle mensen, ook voor joden en moslims die Jezus Christus niet als Zoon van God en als Verlosser aanvaarden. Jezus Christus is voor iedere christen de herkenning van de enige ware God. Hij is de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Hem. Daarom rust op ons de verantwoordelijkheid, zijn getuigen te zijn en de volken tot zijn leerlingen te maken.

Toen onze Heer Jezus verscheen aan Paulus, om hem tot zijn dienaar te maken, zei Hij: ,,Ik zal je daarbij beschermen tegen je eigen volk en tegen de heidenen, naar wie Ik je uitzend om hun de ogen te openen, zodat ze zich van de duisternis naar het licht keren, en van de macht van satan naar God. Door het geloof in Mij zullen ze vergeving van hun zonden krijgen, en samen met allen die mij toebehoren zullen ze deel krijgen aan mijn koninkrijk' (Handelingen 26:17-18). Hier blijkt zonneklaar, dat er bekering zal zijn van de afgoden naar de enige ware God, uit de duisternis naar het licht, uit het rijk van satan naar het koninkrijk van God. Hoe? Door geloof in Jezus Christus! Dat is cruciaal. Paulus schrijft aan de Efeziërs dat zij in de tijd dat ze Christus niet kenden, zonder hoop en zonder God (!) leefden in deze wereld (Ef. 2:12). Geen sprake dus van een glijdende schaal, zo van 'zonder Christus ken je God een beetje en met Christus ken je Hem helemaal.' Nee, wie de Zoon niet heeft, heeft ook de Vader niet.

Religieus gevoel
Dat laat onverlet dat Paulus kan inspelen op aanwezige kennis en een religieus gevoel, zoals bijvoorbeeld in Athene. Maar dat is een ander verhaal, zoals ook de vraag hoe wij moslims het beste kunnen benaderen.

Wat in de opdracht van Paulus cruciaal is, is het voor Pit niet. In zijn artikel gaat hij volledig aan Jezus Christus voorbij. Op die manier verdedigt hij zijn stelling dat God en Allah dezelfde zijn. De afstand tot de islam is voor hem niet groter dan het verschil tussen vrijgemaakt-gereformeerd en evangelisch. Daarmee ontkent hij het wezenlijke onderscheid tussen onchristelijk en christelijk.

In de afgelopen dagen heb ik intensief mailwisseling gehad, eerst met de redactie, vervolgens ook met Peter Pit. Want wat hier gebeurt, is naar mijn diepe overtuiging ontheiliging van God. Hij is de Vader van onze Heer Jezus Christus, zijn geliefde Zoon, die aan het kruis gestorven is tot redding van velen. Hij geeft zijn eer aan geen ander. Hem gelijkstellen aan een god zonder zoon is volgens mij zonde tegen het eerste gebod. Schrijf ik nu mijn opinie? Ik meen te schrijven vanuit het hart van ons algemeen, ontwijfelbaar christelijk geloof.

Bas Luiten is predikant van de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) van Zwolle-Centrum.

Reacties (25)