In de aanloop naar de verkiezingen voor de Tweede Kamer, op 22 november 2006, was het onmiskenbaar. De SP lonkte naar christelijke kiezers. Partijideoloog Ronald van Raak schreef er zelfs een artikel over: 'Geloven in de SP'. Hij rekende voor dat van de toen twaalf zittende SP-Kamerleden de helft gelovig is en een derde kerks.

Het meest zichtbaar werd het lonken naar radicale christenen op het SP-congres in oktober 2006. Er trad niet slechts een gospelkoortje op ter verpozing van de partijgenoten, maar ook Huub Oosterhuis, theoloog/dichter, SP-lijstduwer en vriend van 'mister SP' Jan Marijnissen, hield een vlammende toespraak; zeg maar een eigentijdse Bergrede. Oosterhuis: ,,Christelijk is terecht een woord gebleven dat appelleert aan sociale gerechtigheid, heel concreet: solidariteit met mensen die het op eigen kracht niet redden en met hen die geen verweer hebben, die oproep tot sociale gerechtigheid wordt in de Bijbel in de mond van God zelf gelegd.''

Slechts een SP'er kon dit betoog niet aanhoren en verliet de zaal; de overige SP'ers gaven Oosterhuis een ovatie.

Drie jaar later is er van enige sympathie voor mensen en organisaties die zich door die Bijbelse woorden laten inspireren, niets meer te merken. Eerder lijkt het erop dat de SP op een geharnaste wijze het secularisme als maat van alle dingen ziet. De nieuwe strategie van de SP heeft veel weg van een seculiere kruistocht tegen islam of christendom. SP-Kamerlid Jasper van Dijk nam in zijn kritiek op het functioneren van de islamitische As Siddieqschool in Amsterdam meteen even het gehele reformatorisch onderwijs mee. Dat die scholen meisjes verplichten rokken te dragen vindt hij ,,niet van deze tijd''. Dat die scholen willen dat personeel en ouders de grondslag van de school onderschrijven, vond hij ,,onbeschaafd''. Van Dijk bezoekt deze week op, uitnodiging van directeur Richard Toes, het reformatorische Wartburg College in Rotterdam.

Scharlaken Koord
Enkele weken geleden haalde Sadet Karabulut, integratiewoordvoerder van de SP, hard uit naar het Scharlaken Koord. De organisatie die zich inzet voor prostituees die uit het vak willen stappen, zou volgens haar aan het evangeliseren zijn. Vrouwen zouden slechts geholpen worden als ze zich bij de aangeboden scholing zouden bekeren. Karabulut refereerde daarbij zonder twijfel aan een subsidiekwestie in Haarlem. Daar had haar partijgenoot Elbers zich gekeerd tegen een gemeentelijke subsidie voor het Scharlaken Koord. Zelfs nadat de organisatie had aangegeven het geloof niet aan klanten op te leggen en niemand van hulp uit te zonderen, bleef Elbers tegen een gemeentelijke subsidie voor het Scharlaken Koord. Wat hem hinderde, was dat de organisatie in een personeelsadvertentie liet weten van medewerkers een ,,levend geloof in Jezus Christus'' te verwachten. Elbers liet, via het RD , weten dat ,,neutrale, seculiere instanties'' wat hem betreft de beste papieren hebben om uitstapprogramma's voor prostituees op te zetten.

Karabulut zit op dezelfde ramkoers. Afgelopen dinsdag diende ze, samen met VVD'er Paul de Krom, een motie in waarin ze de regering vroeg de nota 'Tweeluik religie en publiek domein' in te trekken. Volgens het SP-Kamerlid gebruikt de overheid religie als instrument om integratie te bevorderen. Dat zou volgens haar in strijd zijn met het veelbesproken, maar weinig begrepen beginsel van scheiding van kerk en staat.

Slecht lezen
Karabuluts motie lijkt gebaseerd op slecht lezen of is een uiting van een kwaadwillende interpretatie van de nota. Waar zij constateert dat de overheid religie als ,,belangrijk instrument voor integratiebeleid'' ziet, staat op pagina 34 van de nota iets anders. ,,Benadrukt moet worden dat niet de religie een beleidsinstrument is bij integratie, maar de religieuze organisatie. Een gemeente kan een niet-religieuze activiteit van een religieuze organisatie subsidiëren, als daarmee een maatschappelijk doel (integratie) wordt gediend.''

De immer kordate minister Guusje ter Horst (Binnenlandse Zaken) dreef de spot met de motie van de SP. ,,Ik ben blij dat we niet iets anders met de nota moeten doen'', waarschijnlijk denkend aan een prullenbak of een publieke verbranding. Inhoudelijk was ze even helder: ,,We gaan die nota natuurlijk niet intrekken''. Die nota biedt gemeenten juist praktische handvatten om in het inderdaad ingewikkelde speelveld van religie in het publieke domein een weg te vinden, zei ze. Eerder gaf Ter Horst al aan ,,veel waardering'' te hebben voor mensen die zich vanuit hun religieuze overtuiging inzetten om maatschappelijk problemen op te lossen. Daarbij noemde ze als voorbeeld de opvang van daklozen door het Leger des Heils.

Van Huub Oosterhuis' bergrede naar de motie van Karabulut is een verschuiving waarneembaar van radicaal christendom naar afgedwongen secularisme. Geloven mag van de SP blijkbaar alleen privé. Het publieke domein moet van de inzet van gelovigen gevrijwaard worden. Nu weten de daklozen en prostituees die hulp en steun zoeken, waar ze met de SP aan toe zijn.

Reacties (2)