Rechter Richard Goldstone was er zó kwaad over, dat hij er meteen maar mee begon. ,,Ik moet krachtig deze ene zware beschuldiging verwerpen die tegen de missie is uitgebracht en onze inspanningen afschildert als politiek gemotiveerd.'' Dat gaat in tegen het diepste rechtsgevoel van Goldstone, zo blijkt.

En daarmee schilderde Gold-stone in zijn betoog voor de VN Mensenrechtenraad precies waar het met het omvangrijke rapport van zijn 'feitenonderzoeksmissie' om gaat. Hoe goed de leden van de commissie ook het recht wilden dienen, vanaf de eerste aanzet tot de missie was de insteek een politieke.

In Engels is er een mooie term voor gevonden, 'lawfare', wetsvoering in plaats van 'warfare', oorlogsvoering tegen Israël.

Al op 5 november vorig jaar, bijna twee maanden voor het begin van het Gazaoffensief, waarschuwde Anne Herzberg in de Wall Street Journal dat diverse Palestijnse organisaties de internationale wetgeving naar de letter zouden gebruiken om Israël klem te zetten, in een anti-Israëlische strategie van 'oorlogvoering via de wet'. Het doel is het delegitimiseren van de joodse staat.

'Bezettende macht'

Precies deze achtergrond was duidelijk te zien in de eerste aanzet tot het onderzoek. De oproep daartoe kwam van de Mensenrechtenraad, op 12 januari en was alleen tegen Israël gericht. De meerderheid van de raad koos voor de door Cuba, Egypte en de Organisatie van Islamitische Conferentie ingediende resolutie waarin wordt besloten tot het sturen van een ,,onafhankelijke internationale feitenonderzoeksmissie die alle schendingen van de internationale mensenrechten en het internationale humanitaire recht door de bezettende macht tegenover de Palestijnse bevolking in de gehele Bezette Palestijnse Gebieden en in het bijzonder in de bezette Gazastrook moet onderzoeken.'' Punt. Niks onderzoek naar de reden voor de Israëlische acties in de Gazastrook, het afschieten van honderden raketten op Zuid-Israël door Hamas en andere filiaalhouders van het terrorisme.

Het is in het Goldstonerapport te prijzen dat wel aandacht wordt geschonken aan wat de terreurmilities op hun kerfstok hadden, al tekenen de onderzoekers wel aan dat ,,Palestijnse getuigen over het algemeen terughoudend waren om met de missie te spreken over de activiteiten van gewapende Palestijnse groeperingen in hun buurt''. Het gevolg is dat er in de 452 pagina's van het rapport erg veel te lezen valt over misstappen van het Israëlische leger, maar betrekkelijk weinig over die van Hamas.

Toch is het rapport op zich niet bevooroordeeld en de boosheid van Goldstone over deze aantijging is terecht. Maar het gaat in wezen niet om het rapport. Dat is ook de achtergrond van het felle verzet van Israël, de VS en diverse EU-landen tegen het doorsturen van het rapport naar de Algemene Vergadering van de VN. Daar drong de Palestijnse Autoriteit in samenwerking met de Organisatie van de Islamitische Conferentie al op aan vóór het in de Mensenrechtenraad was besproken. De inzet is dat het rapport daarna terechtkomt bij het Internationale Strafhof en zo onderdeel wordt van de juridische oorlog tegen Israël. Het effect daarvan zal zijn dat, zoals premier Netanyahu gisteren zei, ,,de doodsklok zal luiden voor het vredesproces''.

Misdaad was nodig

Er zit nog een andere gruwelijke gedachte achter deze gang van zaken, namelijk dat Hamas bewust op de confrontatie heeft aangestuurd om dit effect te bereiken. Dat denkt Mshari al-Zaydi, eindredacteur van de Arabische krant Alsharq Alawsat en expert op het gebied van islamitisch fundamentalisme. ,,Hamas en zijn steunpilaren in de islamitische wereld Iran en Syrië, hadden een Israëlische misdaad in Gaza nodig'', aldus Al-Zaydi. Volgens hem is de 'Palestijnse zaak' in wezen ,,een politieke en ideologische goudmijn'' voor Hamas, de fundamentalistische Moslimbroederschap en Iran. Zijn conclusie is somber: zo lang deze goudmijn blijft bestaan, zullen er nieuwe confrontaties volgen zolang er Palestijns bloed te vergieten valt.

Israël houdt vol dat zijn leger moreel juist heeft gehandeld. Terecht wijst het erop dat ook andere landen hun problemen hebben bij het bestrijden van terreur, zoals gisteren nog duidelijk werd in het bericht dat bij een aanval door een Nederlandse F-16 op de Taliban verschillende burgers om het leven zijn gekomen.. ,,Het is diep triest dat er mede door het optreden van de Taliban slachtoffers zijn. Dat geeft nog maar eens aan dat de tegenstander zich van god noch verbod iets aantrekt'', zoals generaal Van Uhm zei, lijkt erg veel op de verklaringen van het Israëlische leger tijdens de Gazaoorlog.

Waar zowel Israël als de Isaftroepen in Afghanistan mee te maken hebben, is dat de huidige regels van het oorlogsrecht, inclusief de Geneefse Conventies, niet zijn toegesneden op de strijd tegen een terreurbeweging die zich verschuilt tussen de burgers.

Intussen dringen er veel bevriende landen bij Israël op aan, de opzet van de islamitische landen te frustreren door wel een soort onderzoekscommissie in te stellen. Want dat er de nodige dingen zijn fout gegaan in de Gazastrook valt niet te ontkennen, zo blijkt ook uit de ruim twintig onderzoeken die Israël zelf nog heeft lopen. Maar zelfs hier is het recht dan jammer genoeg een politiek middel geworden.

Zie hier de teksten van het rapport, de samenvatting ervan, de resolutie van de Mensenrechtenraad en de uitleg van rechter Goldstone.

Reacties (2)