Zichtbaarheid, helderheid, raken en verbinden, maar ook heavy users, klantenpanel, corporate communicatie en pay-off. In het nieuwe communicatieplan van de Protestantse Kerk raken twee werelden elkaar.

Het vertrouwelijke document werd eerder dit jaar opgesteld door het 'ambtenarenapparaat' van de kerk, en regelt de kerkelijke communicatie tussen nu en 2012. Uitgangspunt is dat er in de kerk ,,opnieuw gedrevenheid is ontstaan om mensen in aanraking te brengen met het evangelie van Jezus Christus''.

Deze ,,passie is terug te vinden in het beleid'' van de kerkleiding, maar het zijn de plaatselijke gemeenten die er ,,handen en voeten aan geven''. Doel is nu de gemeenten te ondersteunen met een communicatiestrategie.

In de invulling van het motto ,,de kerk wil vindplaats zijn van Gods liefde in Jezus Christus'' wordt snel overgeschakeld naar zakelijke terminologie. Zo wordt de 'merknaam' Protestantse Kerk voorzien van een pay-off, een ,,krachtig motto'': Geloof - hoop - liefde. Dat moet eraan bijdragen dat iedereen - van regelmatige kerkgangers (aangeduid als 'heavy-users') tot mensen die wat minder in de kerk komen ('medium-users') - zich ,,in het hart geraakt'' kan voelen door de kerk.

Ook spreekt het document van 'submerken', naast het 'moedermerk Protestantse Kerk'. Die zijn soms nodig om ,,met een specifieke doelgroep, die het hoofdmerk niet bereiken kan, te kunnen communiceren''. Zo is er in het jeugdwerk het merk 'HGJB' voor de Gereformeerde Bondsgemeenten, 'Welja' voor het jeugdwerk van de Evangelisch-Luthersen en 'JOP' voor de overige gemeenten.

Realistisch
Fred van Lieburg, hoogleraar geschiedenis van het Nederlandse protestantisme aan de Vrije Universiteit, constateerde in 2006 in zijn oratie dat de Protestantse Kerk een fors imagoprobleem had - zij slaagde er maar niet in duidelijk te maken waar zij voor stond. Hij wierp desgevraagd een blik op de nieuwe strategie.

,,De kerk klinkt nu realistischer dan drie jaar geleden'', stelt Van Lieburg. ,,Toen was men, misschien tegen beter weten in, lyrisch over 'de Protestantse Kerk' als een nieuw geheel, de kerk die alle neuzen dezelfde kant op zou laten staan. Nu komt de erkenning, onder andere door die 'submerken', dat de kerk bestaat uit een optelsom van verschillende identiteiten.''

Toch had Van Lieburg liever gezien dat de kerk ,,een duidelijke, christelijke boodschap'' zou verkondigen, en niet zo ,,fors zou inzetten op de bekendheid van de eigen organisatie. De angst dat de Protestantse Kerk op den duur geheel verdwijnt, is steeds voelbaar.''

Het volledige artikel kunt u lezen in het Nederlands Dagblad van vrijdag 2 oktober 2009. Vanaf vrijdag 2 oktober 2009 kunt u deze krant kopen via de losse verkoop of de digitale editie.

Reacties (2)