Toch is een ruime meerderheid in de Tweede Kamer, inclusief oppositiepartijen als VVD, D66 en SP, er voor te porren het mes te zetten in deze pot met geld die wordt beheerd door het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

In het pakket aan crisismaatregelen dat het kabinet dit voorjaar heeft opgesteld is veel aandacht gegeven aan de bestrijding van de werkloosheid. Met de sociale partners is in de beste traditie van het poldermodel een reeks maatregelen getroffen om de effecten van de crisis te verzachten. Dat kan bijvoorbeeld door de invoering van deeltijd-WW en door extra geld en aandacht ter bestrijding van jeugdwerkloosheid. Niets is immers frustrerender dan als pas gediplomeerde schoolverlater aan de kant te blijven staan.

Ook heeft het kabinet in het crisispakket naast doelgerichte investeringen afgesproken te bezuinigen. Dit om te voorkomen dat het toch al razendsnelle overheidstekort onverantwoorde vormen aanneemt. Elk departement is nu bezig te bezien waar en hoe er beknibbeld en geknepen kan worden. Op het ministerie van minister Piet Hein Donner en staatssecretaris Jetta Klijnsma is de post voor re-integratie met 1,7 miljard aan budget per jaar een heel grote. De coalitiepartijen, CDA, PvdA en ChristenUnie, zo bleek uit een bericht gisteren in deze krant, zien mogelijkheden daar enkele honderden miljoenen van te schrappen. Dat roept de vraag op of dat met de oplopende werkloosheid wel verantwoord is.

Wat dat betreft is het veelzeggend dat een partij als de SP in de tegenbegroting vorig jaar aangaf dit budget met 400 miljoen te willen korten. Uit onderzoek is gebleken dat bijscholingscursussen geen tovermiddel zijn tegen werkloosheid. De kosten van deze cursussen zijn hoog en het rendement is laag. Toch komt er steeds meer geld vrij voor om- en bijscholing. Daar komt bij dat sommige gemeenten het hun toegestopte geld niet eens volledig gebruiken (onderbenutting). Enkele weken terug liet staatssecretaris Klijnsma al doorschemeren dat op dit terrein niet elke euro aan overheidsgeld goed besteed wordt. ,,Ik vrees dat we er niet aan ontkomen om van het re-integratiebudget wel iets beet te pakken.'' Dan is het te begrijpen en te billijken dat de fracties die de coalitie schragen in hun zoektocht naar bezuinigingen voor de begroting van 2010 dit re-integratiebudget tegen het licht houden. Het kan geen kwaad op ondoelmatige en overtollige budgetten te korten. De crisis noopt daartoe. De kritische randvoorwaarde voor de komende bezuinigingsronde is dat het niet ten koste gaat van de zwak­sten op de arbeidsmarkt. Dat moet de eer van de coalitiepartijen en van het kabinet te na zijn.

Reacties