Van Ruler is voor mij een metgezel geworden in mijn denken. Zijn taal is wat beschouwend, kijkend en observerend - om vervolgens met een paar kanttekeningen een nieuw perspectief te bieden. Of beter: perspectieven aan te reiken die er altijd al inÂzaten maar voor mij nieuw waren.
Ik heb hem niet gekend, nooit zijn stem gehoord. Ik hoor bij een generatie vrijgemaakte theologen die zelden of nooit direct met hem geconfronteerd werd. Toch heb ik hem leren kennen - en ...