Meer dan veertig jaar - vanaf 1967 - speelde Oost de continuopartij bij de maandelijkse uitvoeringen van Bachcantates in de Geertekerk Utrecht. Drie jaar geleden zorgde hij voor ophef in de muziekwereld. Oost was ervan overtuigd dat Bach bij de uitvoering van zijn cantates en passionen een groot orgel gebruikte. De meeste ensembles die Bachs koormuziek uitvoeren, gebruiken daarvoor kleine kistorgels.

Oost maakte zijn stelling aannemelijk door te stellen dat de orkesten in Bachs tijd geen lage strijkinstrumenten hadden. ,,Lange tijd is dat wel gedacht, maar de contrabas van toen was niet meer dan een sterke cello. Dat is een bewijs voor het feit dat Bach het grote orgel nodig had, want dat had de gewenste lage tonen.''

Hij gaf een voorbeeldconcert in de Gotische Zaal van de Raad van State in Den Haag. In de zaal staat een Bätzorgel waarvan hij jarenlang vaste bespeler was.

In 2006 verscheen zijn boek Aan de hand van Bach, waarin hij een jaargang cantates van Bach bespreekt. In het voorwoord beschrijft hij dat hij aanvankelijk veel moeite had met de gezwollen teksten die Bach gebruikte, maar dat hij daar later meer begrip voor kreeg.

Vorig jaar gaf hij opnieuw een bundel opstellen over geloven en muziek uit met als titel Alternatief (ge)loven. Het boek verscheen bij het 25-jarig bestaan van de Schola Davidica.

Oost schreef voor alle 150 psalmen chants, reciteerformules. Bij het componeren daarvan greep hij terug op Geneefse melodieën, die hij vaak voor en na de chant ook nog liet zingen, soms nog vergezeld van een antifoon.

Hij was van 1969 tot 2002 universitair docent aan de opleiding muziekwetenschap in Utrecht. In 1975 promoveerde hij op een onderzoek naar de Utrechtse orgelbouwers Bätz.

De laatste jaren schreef hij humoristische columns over orgels en organisten in maandblad De Orgelvriend.

Reacties