13 februari 2008Aankomst op Eelde, negen maanden na het ongelukLieve Diny,Daar raak je een heel teer punt: het verdriet van familie en vrienden. Vooral het verdriet van mijn ouders heeft mij altijd erg geraakt. Het was een ontzettende klap voor hen dat ik verlamd raakte. Nu ik zelf kinderen heb, kan ik mij hun verdriet nog beter voorstellen. Mijn vader kon er nooit zonder tranen in zijn ogen over praten, maar altijd wel met het vertrouwen dat God blijft zorgen.