Binnenland
Soms ligt het wapen geladen onder het kussen
Geplaatst: 12 juli 2008 22:16, laatste wijziging: 12 juli 2008 22:16
door Hanneke Keultjes en Marcel Proos
De regels voor vuurwapenvergunningen zijn streng. Om Rambo-figuren eruit te filteren, moet de politie jaarlijks thuis controleren. Dat lukt niet. Een revolver dat geladen op het nachtkastje of onder het kussen ligt, blijft zo onopgemerkt.
AMSTERDAM/DEN HAAG - Als een drilsergeant demonstreert Stanley Groffen de juiste schiethouding. ,,Vingers over vingers, duim over duim. Eén been naar voren.,, Hij kijkt over de loop naar de schietschijf, twintig meter verderop, kromt zijn vinger om de trekker van het Ruger Mark II-pistool en schiet. In de witte schijf prijkt een perfect rond gaatje. Groffen (51) - Stan voor intimi - is al zo'n dertig jaar sportschutter. ,,Als kind speel je cowboy en indiaantje en zit je elkaar met een houten geweer achterna. Bij sommige mensen houdt dat nooit op.''
Het gaat hem om de knal. ,,Hoe groter het kaliber, hoe mooier. Schieten is verslavend.'' Om de 'verslaving' te faciliteren, is hij lid geworden van de Amsterdamse schietvereniging Westpoint.
Alleen zo mag Groffen legaal wapens in huis hebben, want sinds 2005 is de wet rond wapenbezit streng. Er was wel een bloedig drama in een winkelcentrum in Tiel voor nodig, een jaar eerder.
Daar schoot een man drie mensen dood en daarna zichzelf. Hij was lid van een schietvereniging en mocht een vuurwapen hebben.
Tegenwoordig moet iemand een lange adem hebben voordat hij legaal een wapen mag kopen. Je moet minimaal een jaar lid zijn van een schietvereniging en achttien schietbeurten - met een verenigingswapen - achter je naam hebben staan. Daarna controleert de politie of je strafblad schoon is en je geen foute vrienden hebt. Ook moet je lid zijn van de Koninklijke Nederlandse Sportschuttersassociatie (KNSA). Is dat allemaal in orde, dan krijg je een 'verlof' - een schietvergunning - waarmee je een wapen kunt aanschaffen.
Ook daarna zijn de regels strikt. ,,Met één keer te hard rijden, kom je misschien nog wel weg. Als je dat vaker doet, pakken we je vergunning af'', zegt Riekus Hamberg, bij het korps IJsselland belast met de controles. De redenering: als iemand de snelheidsregels al aan zijn laars lapt, neemt hij het vast ook niet zo nauw met de wapenregels.
Opgeborgen
Maar die strenge regels staan of vallen met de controle door de politie. En juist die schiet tekort. Elk jaar moet de politie iedere vuurwapenbezitter thuis bezoeken om te kijken of hij zijn wapen en munitie wel veilig in een kluis heeft opgeborgen. Ook kunnen agenten tijdens zo'n bezoek de persoonlijke omstandigheden beoordelen. Maar deze jaarlijkse controle wordt vaak niet uitgevoerd. Tekort aan mensen, luidt het excuus. Aan alle 25 regionale korpsen is gevraagd hoe vaak ze een huisbezoek afleggen.
Twee korpsen hebben niet gereageerd. De politie in Utrecht presteert het slechtst: ze gaat bij slechts tien procent van alle vergunninghouders langs.
Andere korpsen - zoals Amsterdam, Brabant-Noord, Brabant-Zuid, Zaanstreek-Waterland en Drenthe - controleren een kwart tot bijna de helft van de vergunninghouders.
Een aantal korpsen kan geen cijfers geven, maar geeft wel toe niet bij iedereen langs te gaan. Alleen de korpsen van Flevoland en Groningen zeggen iedereen te bezoeken.
Als iemand de wet overtreedt, kan de politie de wapens in beslag nemen en de vergunning intrekken. Daarover zijn geen landelijke cijfers.
Amsterdam trekt jaarlijks ongeveer tien vergunningen in, Twente tussen de vijf en tien; in de regio Den Haag waren het er afgelopen jaar zeven.
Criminele circuit
Dat is linke soep, zegt politiedeskundige Jaap Timmer, specialist op het gebied van vuurwapens. Er zijn volgens hem aanwijzingen dat legale munitie via schietverenigingen in het criminele milieu komen. ,,Een doosje patronen is zo weg.''
Het gaat om wapens en kogels, benadrukt Timmer, en daarmee kunnen mensen worden gedood. De politie moet zich volgens hem gewoon aan de wet houden.
De politie treft soms misstanden aan bij de controles die wél plaatsvinden.
,,Helaas komt het nog geregeld voor dat er een prachtige kluis staat, maar dat het wapen op een tafeltje ernaast ligt'', zegt Ron Vermeulen, bij de politie Brabant-Zuid verantwoordelijk voor de wapencontroles.
Soms stuit de politie op een grovere overtreding.
,,Dan ligt het wapen geladen onder het kussen of in de kledingkast'', weet Harrie Hintzen, coördinator wapens van het korps Limburg-Noord. In dat geval wordt de vergunning direct ingetrokken.
Maar het gros van de wapenbezitters heeft zijn zaakjes volgens de politie wel op orde: wapen ongeladen en de kogels apart, in een afsluitbaar vakje. De sportschutters zijn ervan doordrongen dat ze door hun ongebruikelijke hobby noodgedwongen in een glazen kooi leven. ,,Het wereldje is klein en de sociale controle is groot,,, stelt Vermeulen. ,,Het gros van de wapenbezitters is goedwillend. Die houden de enkele kwaadwillenden wel onder de duim.''
Zeker sinds de aanscherping van de wet tellen de schietverenigingen geen rotte appels meer, beweert Sander Duisterhof van de KNSA. ,,Sterker: het is de veiligste sport die er is.'' Groffen sluit zich daarbij aan. ,,Sportschutters hebben geen bravoure. Het zijn juist rustige mensen. En mensen die criminele intenties hebben, komen toch wel aan een wapen.''
Het gaat hem om de knal. ,,Hoe groter het kaliber, hoe mooier. Schieten is verslavend.'' Om de 'verslaving' te faciliteren, is hij lid geworden van de Amsterdamse schietvereniging Westpoint.
Alleen zo mag Groffen legaal wapens in huis hebben, want sinds 2005 is de wet rond wapenbezit streng. Er was wel een bloedig drama in een winkelcentrum in Tiel voor nodig, een jaar eerder.
Daar schoot een man drie mensen dood en daarna zichzelf. Hij was lid van een schietvereniging en mocht een vuurwapen hebben.
Tegenwoordig moet iemand een lange adem hebben voordat hij legaal een wapen mag kopen. Je moet minimaal een jaar lid zijn van een schietvereniging en achttien schietbeurten - met een verenigingswapen - achter je naam hebben staan. Daarna controleert de politie of je strafblad schoon is en je geen foute vrienden hebt. Ook moet je lid zijn van de Koninklijke Nederlandse Sportschuttersassociatie (KNSA). Is dat allemaal in orde, dan krijg je een 'verlof' - een schietvergunning - waarmee je een wapen kunt aanschaffen.
Ook daarna zijn de regels strikt. ,,Met één keer te hard rijden, kom je misschien nog wel weg. Als je dat vaker doet, pakken we je vergunning af'', zegt Riekus Hamberg, bij het korps IJsselland belast met de controles. De redenering: als iemand de snelheidsregels al aan zijn laars lapt, neemt hij het vast ook niet zo nauw met de wapenregels.
Opgeborgen
Maar die strenge regels staan of vallen met de controle door de politie. En juist die schiet tekort. Elk jaar moet de politie iedere vuurwapenbezitter thuis bezoeken om te kijken of hij zijn wapen en munitie wel veilig in een kluis heeft opgeborgen. Ook kunnen agenten tijdens zo'n bezoek de persoonlijke omstandigheden beoordelen. Maar deze jaarlijkse controle wordt vaak niet uitgevoerd. Tekort aan mensen, luidt het excuus. Aan alle 25 regionale korpsen is gevraagd hoe vaak ze een huisbezoek afleggen.
Twee korpsen hebben niet gereageerd. De politie in Utrecht presteert het slechtst: ze gaat bij slechts tien procent van alle vergunninghouders langs.
Andere korpsen - zoals Amsterdam, Brabant-Noord, Brabant-Zuid, Zaanstreek-Waterland en Drenthe - controleren een kwart tot bijna de helft van de vergunninghouders.
Een aantal korpsen kan geen cijfers geven, maar geeft wel toe niet bij iedereen langs te gaan. Alleen de korpsen van Flevoland en Groningen zeggen iedereen te bezoeken.
Als iemand de wet overtreedt, kan de politie de wapens in beslag nemen en de vergunning intrekken. Daarover zijn geen landelijke cijfers.
Amsterdam trekt jaarlijks ongeveer tien vergunningen in, Twente tussen de vijf en tien; in de regio Den Haag waren het er afgelopen jaar zeven.
Criminele circuit
Dat is linke soep, zegt politiedeskundige Jaap Timmer, specialist op het gebied van vuurwapens. Er zijn volgens hem aanwijzingen dat legale munitie via schietverenigingen in het criminele milieu komen. ,,Een doosje patronen is zo weg.''
Het gaat om wapens en kogels, benadrukt Timmer, en daarmee kunnen mensen worden gedood. De politie moet zich volgens hem gewoon aan de wet houden.
De politie treft soms misstanden aan bij de controles die wél plaatsvinden.
,,Helaas komt het nog geregeld voor dat er een prachtige kluis staat, maar dat het wapen op een tafeltje ernaast ligt'', zegt Ron Vermeulen, bij de politie Brabant-Zuid verantwoordelijk voor de wapencontroles.
Soms stuit de politie op een grovere overtreding.
,,Dan ligt het wapen geladen onder het kussen of in de kledingkast'', weet Harrie Hintzen, coördinator wapens van het korps Limburg-Noord. In dat geval wordt de vergunning direct ingetrokken.
Maar het gros van de wapenbezitters heeft zijn zaakjes volgens de politie wel op orde: wapen ongeladen en de kogels apart, in een afsluitbaar vakje. De sportschutters zijn ervan doordrongen dat ze door hun ongebruikelijke hobby noodgedwongen in een glazen kooi leven. ,,Het wereldje is klein en de sociale controle is groot,,, stelt Vermeulen. ,,Het gros van de wapenbezitters is goedwillend. Die houden de enkele kwaadwillenden wel onder de duim.''
Zeker sinds de aanscherping van de wet tellen de schietverenigingen geen rotte appels meer, beweert Sander Duisterhof van de KNSA. ,,Sterker: het is de veiligste sport die er is.'' Groffen sluit zich daarbij aan. ,,Sportschutters hebben geen bravoure. Het zijn juist rustige mensen. En mensen die criminele intenties hebben, komen toch wel aan een wapen.''
Reageren
Indien u geregistreerd bent, kunt u hieronder reageren op het artikel. Hiertoe dient u in te loggen. Dit inloggen is mogelijk na een eenmalige registratie.
RSS