Birma leeft tussen hoop en vrees
Geplaatst: 25 september 2007 08:13, laatste wijziging: 25 september 2007 08:16
door Carel Goseling
De burgers van Birma leven tussen hoop en vrees. Terwijl de door monniken geleide protestmarsen tegen het militaire regime dagelijks meer mensen trekken, neemt de angst voor een militair ingrijpen toe. ,,Wij hebben hulp nodig om ons volk te redden.''
DEN HAAG - Birma is een gesloten land. Burgers hebben geleerd zich niet te uiten. Het militaire regime is meedogenloos en wordt gesteund door een alom aanwezige geheime dienst. Sommigen leggen nu echter hun schroom af. Ze luchten hun hart via internetberichten aan onder meer de Britse omroep BBC.
,,Ik heb medelijden met ons land en ons volk want wij staan onder controle van een slechte junta. Wij hebben geen wapens. Wij willen vrede, een betere toekomst en democratie. Wij hopen dat de VN Veiligheidsraad druk op de junta zal uitoefenen'', schrijft Kyi Kyi uit Rangoon.
,,De protesten zullen met de dag omvangrijker worden. Ik hoop dat zij (het leger, red.) niet zullen beginnen mensen te doden. Wij hebben hulp nodig om ons volk te redden'', stelt Tun, eveneens uit Rangoon.
Zijn stadgenoot Kyaw noemt het 'verbazingwekkend' dat zoveel mensen hun steun betuigen aan de voorbijtrekkende stoet monniken. ,,Zij vertrouwen de regering niet; maar ik denk dat de opstand wordt neergeslagen, net als in 1988. Maar als wij allemaal aan de kant blijven staan, zal het huidige momentum niet leiden tot de val van het regime.'' Soe Soe uit Mandalay stelt dat de burgers erg onzeker zijn. ,,Wij weten niet wat de regering gaat doen. In de door de overheid gecontroleerde kranten staat dat de monniken de burgers ophitsen. Dat kan een excuus voor een aanval op hen zijn. Ik hoop dat er geen bloedbad komt zoals in 1988.'' Inwoner Khar stelt dat de omwenteling vreedzaam moet verlopen. ,,Maar als een gewapende strijd niet te voorkomen valt, zullen wij daarvoor moeten kiezen.''
De onzekerheid in Birma heeft tot een omvangrijke geruchtenstroom geleid. De militaire leiding van het land zou niet ingrijpen onder druk van China. Een diplomaat, die anoniem wilde blijven, liet het persbureau AP weten dat Peking geen problemen wenst aan de zuidgrens nu het land komend jaar de Olympische Spelen organiseert en iedereen weet dat China de grootste bondgenoot van Birma is. China heeft ook grote economische belangen in het land.
Er gaat ook een verhaal dat de militaire top onderling verdeeld zijn. President generaal Than Shwe is oud en ziek. Een plaatsvervanger staat niet klaar. Toch noemde de Britse ambassadeur in Birma, Mark Canning, een militaire reactie ,,vrij waarschijnlijk’’. Dat wordt een ‘ramp’, aangezien de demonstraties volgens hem niet meer zullen ophouden.
De protesterende monniken hebben steun gekregen van schrijvers, dichters, filmsterren en journalisten. De sociale sector staat achter hen. Medici in het hele land staan klaar monniken die door militair geweld getroffen worden, op te vangen en te verzorgen.
Vijf partijen van ethnische minderheden hebben zich gisteren solidair verklaard met de monniken. ,,Als wij samenwerken, kan de regering ons niet langer als slaven behandelen’’, aldus de leider van Karen National Union. Hij deed ook een oproep aan gewone soldaten om zich bij de protestbeweging aan te sluiten.
Omkoping
Ondertussen hebben de monniken een poging tot ’omkoping’ van de militaire machthebbers afgewezen. Die zouden hen een enorme gift hebben aangeboden als zij hun protesten zouden staken. Ook op straat accepteren de monniken geen aalmoezen van omstanders, omdat het daarbij kan gaan om provocaties van in burgerkleding gestoken overheidsdienaren. Het respect voor de monniken in het boeddhistische Birma is groot. Veel burgers dragen inmiddels speldjes met kleine stukjes rode stof, gelijk aan de gewaden die de monniken dragen. Een stil bewijs van solidariteit.
In Rangoon sloeg Mya de protestmars van de monniken gisteren gade. ,,Een monnik kwam naar ons toe en zei: ’Wij zijn niet bang. Wij hebben geen misdaad gepleegd. Wij bidden alleen en lopen mee in demonstraties. Omstanders klapten, glimlachten en juichten ons toe’. Hij leek gelukkig, opgewonden en trots. Ik ben bang voor hun lot. Zij zorgen voor ons en ik bid voor hen dat hen geen pijn wordt gedaan’’, mailde zij de BBC.
,,Ik heb medelijden met ons land en ons volk want wij staan onder controle van een slechte junta. Wij hebben geen wapens. Wij willen vrede, een betere toekomst en democratie. Wij hopen dat de VN Veiligheidsraad druk op de junta zal uitoefenen'', schrijft Kyi Kyi uit Rangoon.
,,De protesten zullen met de dag omvangrijker worden. Ik hoop dat zij (het leger, red.) niet zullen beginnen mensen te doden. Wij hebben hulp nodig om ons volk te redden'', stelt Tun, eveneens uit Rangoon.
Zijn stadgenoot Kyaw noemt het 'verbazingwekkend' dat zoveel mensen hun steun betuigen aan de voorbijtrekkende stoet monniken. ,,Zij vertrouwen de regering niet; maar ik denk dat de opstand wordt neergeslagen, net als in 1988. Maar als wij allemaal aan de kant blijven staan, zal het huidige momentum niet leiden tot de val van het regime.'' Soe Soe uit Mandalay stelt dat de burgers erg onzeker zijn. ,,Wij weten niet wat de regering gaat doen. In de door de overheid gecontroleerde kranten staat dat de monniken de burgers ophitsen. Dat kan een excuus voor een aanval op hen zijn. Ik hoop dat er geen bloedbad komt zoals in 1988.'' Inwoner Khar stelt dat de omwenteling vreedzaam moet verlopen. ,,Maar als een gewapende strijd niet te voorkomen valt, zullen wij daarvoor moeten kiezen.''
De onzekerheid in Birma heeft tot een omvangrijke geruchtenstroom geleid. De militaire leiding van het land zou niet ingrijpen onder druk van China. Een diplomaat, die anoniem wilde blijven, liet het persbureau AP weten dat Peking geen problemen wenst aan de zuidgrens nu het land komend jaar de Olympische Spelen organiseert en iedereen weet dat China de grootste bondgenoot van Birma is. China heeft ook grote economische belangen in het land.
Er gaat ook een verhaal dat de militaire top onderling verdeeld zijn. President generaal Than Shwe is oud en ziek. Een plaatsvervanger staat niet klaar. Toch noemde de Britse ambassadeur in Birma, Mark Canning, een militaire reactie ,,vrij waarschijnlijk’’. Dat wordt een ‘ramp’, aangezien de demonstraties volgens hem niet meer zullen ophouden.
De protesterende monniken hebben steun gekregen van schrijvers, dichters, filmsterren en journalisten. De sociale sector staat achter hen. Medici in het hele land staan klaar monniken die door militair geweld getroffen worden, op te vangen en te verzorgen.
Vijf partijen van ethnische minderheden hebben zich gisteren solidair verklaard met de monniken. ,,Als wij samenwerken, kan de regering ons niet langer als slaven behandelen’’, aldus de leider van Karen National Union. Hij deed ook een oproep aan gewone soldaten om zich bij de protestbeweging aan te sluiten.
Omkoping
Ondertussen hebben de monniken een poging tot ’omkoping’ van de militaire machthebbers afgewezen. Die zouden hen een enorme gift hebben aangeboden als zij hun protesten zouden staken. Ook op straat accepteren de monniken geen aalmoezen van omstanders, omdat het daarbij kan gaan om provocaties van in burgerkleding gestoken overheidsdienaren. Het respect voor de monniken in het boeddhistische Birma is groot. Veel burgers dragen inmiddels speldjes met kleine stukjes rode stof, gelijk aan de gewaden die de monniken dragen. Een stil bewijs van solidariteit.
In Rangoon sloeg Mya de protestmars van de monniken gisteren gade. ,,Een monnik kwam naar ons toe en zei: ’Wij zijn niet bang. Wij hebben geen misdaad gepleegd. Wij bidden alleen en lopen mee in demonstraties. Omstanders klapten, glimlachten en juichten ons toe’. Hij leek gelukkig, opgewonden en trots. Ik ben bang voor hun lot. Zij zorgen voor ons en ik bid voor hen dat hen geen pijn wordt gedaan’’, mailde zij de BBC.
Reageren
Indien u geregistreerd bent, kunt u hieronder reageren op het artikel. Hiertoe dient u in te loggen. Dit inloggen is mogelijk na een eenmalige registratie.
RSS