Sluiten

ND.nl maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Nederlands Dagblad

Commentaar

Pornoficatie

Dit artikel komt voor in dossier: Seksualiteit

Te stellen dat er sprake is van een brede maatschappelijke trend zou overdreven zijn. Maar onmiskenbaar neemt de onvrede met en het verzet tegen de seksualisering - of, wat sprekender: de pornoficatie - van het publieke domein gestaag toe. Wat daarbij opvalt, is dat het niet zozeer christenen zijn die hun stem verheffen - dat zou geen nieuws zijn -, maar (min of meer) publieke figuren en organisaties uit niet-religieuze sectoren van de samenleving.

Zo waren het onder meer politici van de PvdA die de kat van de MTV-cultuur de bel aanbonden, keerde minister Plasterk zich publiek tegen het uitbaten van meisjes en vrouwen als lustobject en startte een documentairemaakster een beweging ('Beperkt houdbaar') tegen de door de commercie en bepaalde media opgedrongen schoonheidscultus. Gisteren voegde in de Staatscourant de humanistisch filosoof Joep Dohmen zich in dit aanzwellende koor met een pleidooi voor het aan banden leggen van een doorgeslagen vrijheids- en zelfbeschikkingsopvatting en betoogde het Algemeen Pedagogisch Studiecentrum dat het maar eens uit moet zijn met de seksualisering in de scholen. Zelfs de invoering van een kledingcode moet volgens het APS serieus worden overwogen.

Christenen zouden er gemakkelijk een bevestiging van een eeuwenoud moreel eigen gelijk in kunnen zien. Maar hen past enige terughoudendheid. Niet alleen omdat met een ' zie je wel -houding' alleen maar aversie wordt opgeroepen, maar ook omdat het geen kwaad kan de balk in eigen oog niet over het hoofd te zien. De wijze waarop christelijke morele maatstaven op het terrein van seksualiteit in het verleden soms (misschien zelfs wel vaak) in praktijk werden (en worden) gebracht, waren niet altijd om over naar huis te schrijven of op de straten van de grote stad over te gaan lopen roepen. Waar liefde en trouw het onderscheidend criterium moesten zijn, was dat in de praktijk vaak een vorm van steriel wetticisme.

Bovendien zijn er aanhoudend berichten dat de verseksualisering van de onderlinge omgang tussen jongens en meisjes zeker de christenen onder hen en de scholen die zij bezoeken, niet voorbijgaat. En dat is dan nog vriendelijk uitgedrukt.

Ook al is het dan geen Bijbelse, maar een pragmatische wal die op dit moment het schip van de seksuitbaters en -slavendrijvers enigszins lijkt te gaan keren, laat christelijk Nederland beginnen met zich te verheugen over deze ontwikkeling. En niet al te snel roepen over het dwingend opleggen van morele maatstaven. Dat is vooralsnog boter aan de galg.

Beter is het die stemmen bij te vallen die vragen om een collectieve mentaliteitsverandering, die de samenleving ervan wil doordringen, dat (seksuele en andere) vrijheid zonder individuele en gemeenschappelijke verantwoordelijkheid de deur openzet voor de duivels, waartegen nu hier en daar voorzichtig de wapens opgenomen worden.


  • 12-10-2007 - 9.19
  • 22-09-2011 - 13.32

waardeer:

  • Waardeer dit artikel met 1 ster
  • Waardeer dit artikel met 2 sterren
  • Waardeer dit artikel met 3 sterren
  • Waardeer dit artikel met 4 sterren
  • Waardeer dit artikel met 5 sterren


Indien u geregistreerd bent, kunt u hieronder reageren op het artikel. Hiertoe dient u in te loggen.

Reacties (0)