Economie
'Bid en doe het goede'
Geplaatst: 06 juni 2007 22:46, laatste wijziging: 06 juni 2007 22:53
door onze redacteur Ruurd Ubels
'Bid en doe het goede'Boer/filosoof Jan Huigen krijgt vandaag de Mansholtprijs. Het is een erkenning voor zijn poging de landbouw te verbreden, zegt de Bunschoter 'plattelandsondernemer'. Toch hebben veel agrariërs moeite met Huijgens aanpak. ,,Ik houd niet van deze stammenstrijd; we hebben elkaar nodig.''
BUNSCHOTEN/SPAKENBURG - De zon schijnt uitbundig. En vanuit alle hoeken en gaten die de Eemlandhoeve telt, schuiven medewerkers en vrijwilligers rond de koffietafel op het erf. Huijgen trekt trots z'n jongste, tweejarige dochter op schoot. Ze bepaalt het ongedwongen ritme van het gesprek, dat start aan een houten picknicktafel en een eindje verderop eindigt aan de rand van de zandbak.
Ondertussen rijden vrachtwagens met bouwmateriaal het terrein op en af voor de bouw van een zorgonderkomen. De drukte lijkt illustratief voor de werkwijze van Huijgen: de hoeve die hij begin jaren negentig liet bouwen, wordt regelmatig uitgebreid voor nieuwe activiteiten. Het begon ooit met een veestapel, maar inmiddels telt de Eemlandhoeve ook een winkel met streek-gebonden producten en vergader-ruimten.
Jaarlijks bezoeken 10.000 mensen de Eemlandhoeve en daarmee wordt de droom van de eigenaar werkelijkheid: boer en burger elkaar laten ontmoeten zodat het platteland weer met de stad verbonden wordt.
Weer? ,,Ja, de agrarische sector is na de Tweede Wereldoorlog geïsoleerd geraakt van de rest van de samenleving. Vroeger was de publieke functie van boerderijen groot. Op de boerderij van mijn opa hielpen mensen mee die zorg nodig hadden.''
Vitaal
De Mansholtprijs is een Europese aanmoedigingsprijs voor mensen of organisaties die op het gebied van landbouw vernieuwend bezig zijn. In 2002 werd de tweejaarlijkse prijs voor het eerst uitgereikt: aan Slow Food, een Italiaanse organisatie die zich inzet voor gezond eten. Twee jaar geleden kreeg de Oostenrijkse EU-commissaris Franz Fischler de prijs, waaraan een bedrag van 25.000 euro is verbonden.
Om het woord 'aanmoediging' moet Huijgen een beetje lachen. ,,Iemand zei tegen mij: 'Jij hebt zoveel drive van jezelf, jij hebt helemaal geen aanmoediging nodig.' ''
De Bunschoter boer ziet de prijs die hij vandaag in de Haagse Koninklijke Schouwburg ontvangt uit handen van Milieuminister Cramer, als een erkenning voor zijn poging de landbouw te verbreden. ,,Vanuit de klassieke landbouw, waar productie tegen de laagste kosten voorop staat, is de verbreding van agrarische bedrijven met activiteiten zoals een zorgboerderij, lange tijd gezien als het begin van het einde. Maar verbreding is niets anders dan een vitale manier van ondernemen, een alternatieve manier van agrarisch ondernemen met veel potentie.''
Kritiek
Niettemin krijgt Huijgen soms harde kritiek en weigeren sommige boeren hem als een volwaardige collega te zien. ,,Dat begrijp ik wel. De Nederlandse boer is vergroeid met de klassieke, grootschalige landbouw. Kom je daaraan, dan kom je aan de identiteit van de Nederlandse boer. Maar wie zegt dat ik geen boer ben, versmalt het boer zijn tot 'produceren tegen de laagste kosten'. Maar het platteland heeft veel meer te bieden. Rust, ruimte, natuur, educatie; wat kun je als boer de samenleving daar niet mee dienen. Ik weet zeker dat sommige mensen met psychische problemen beter af zijn op een boerderij, dan in een kale instelling.''
Dit betekent niet dat Huijgen - ,,noem mij maar plattelandsondernemer'' - gelooft in een soort 'pretplatteland'. ,,Er moet altijd een verbintenis zijn met echte boerderijactiviteiten, waar leven en dood en de natuurelementen elkaar afwisselen. Ik ben tegen een 'vereftelisering' van het platteland.''
Daarom kunnen de klassieke en de verbrede landbouw ook niet zonder elkaar, zegt Huijgen, terwijl een schoolklas het erf opwandelt. ,,Kijk, ik heb hier naar de stad, naar de burger een opening gecreëerd. Dat heeft mijn buurman niet. Hij beheert grote weidegebieden en dat trek ik weer niet. Alleen samen kunnen we voor een vitaal platteland zorgen.''
Huijgen gaat 's zondags naar een van de vrijgemaakt-gereformeerde kerken die Bunschoten-Spakenburg rijk is. Wat betekent het geloof voor zijn werk?
,,De Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer heeft het eens heel mooi opgeschreven: bid en doe het goede. Toen ik met de Eemlandhoeve begon, werd ik in de agrarische sector niet geaccepteerd. Ik ben doorgegaan, want ik was bezield - dit is een belangrijke geloofscomponent in mijn werk. Tegelijk heb ik van Christus geleerd in mijn werk dingen los te laten, niet boos of verbitterd te worden. Ik heb veel moeten loslaten, maar ik heb zoveel meer mogen terugkrijgen. Maar dat is de wet van het Koninkrijk, en het is verrassend te ontdekken dat dit echt werkt.'' Jan Huijgen ziet in Mansholtprijs erkenning voor alternatieve landbouw
Ondertussen rijden vrachtwagens met bouwmateriaal het terrein op en af voor de bouw van een zorgonderkomen. De drukte lijkt illustratief voor de werkwijze van Huijgen: de hoeve die hij begin jaren negentig liet bouwen, wordt regelmatig uitgebreid voor nieuwe activiteiten. Het begon ooit met een veestapel, maar inmiddels telt de Eemlandhoeve ook een winkel met streek-gebonden producten en vergader-ruimten.
Jaarlijks bezoeken 10.000 mensen de Eemlandhoeve en daarmee wordt de droom van de eigenaar werkelijkheid: boer en burger elkaar laten ontmoeten zodat het platteland weer met de stad verbonden wordt.
Weer? ,,Ja, de agrarische sector is na de Tweede Wereldoorlog geïsoleerd geraakt van de rest van de samenleving. Vroeger was de publieke functie van boerderijen groot. Op de boerderij van mijn opa hielpen mensen mee die zorg nodig hadden.''
Vitaal
De Mansholtprijs is een Europese aanmoedigingsprijs voor mensen of organisaties die op het gebied van landbouw vernieuwend bezig zijn. In 2002 werd de tweejaarlijkse prijs voor het eerst uitgereikt: aan Slow Food, een Italiaanse organisatie die zich inzet voor gezond eten. Twee jaar geleden kreeg de Oostenrijkse EU-commissaris Franz Fischler de prijs, waaraan een bedrag van 25.000 euro is verbonden.
Om het woord 'aanmoediging' moet Huijgen een beetje lachen. ,,Iemand zei tegen mij: 'Jij hebt zoveel drive van jezelf, jij hebt helemaal geen aanmoediging nodig.' ''
De Bunschoter boer ziet de prijs die hij vandaag in de Haagse Koninklijke Schouwburg ontvangt uit handen van Milieuminister Cramer, als een erkenning voor zijn poging de landbouw te verbreden. ,,Vanuit de klassieke landbouw, waar productie tegen de laagste kosten voorop staat, is de verbreding van agrarische bedrijven met activiteiten zoals een zorgboerderij, lange tijd gezien als het begin van het einde. Maar verbreding is niets anders dan een vitale manier van ondernemen, een alternatieve manier van agrarisch ondernemen met veel potentie.''
Kritiek
Niettemin krijgt Huijgen soms harde kritiek en weigeren sommige boeren hem als een volwaardige collega te zien. ,,Dat begrijp ik wel. De Nederlandse boer is vergroeid met de klassieke, grootschalige landbouw. Kom je daaraan, dan kom je aan de identiteit van de Nederlandse boer. Maar wie zegt dat ik geen boer ben, versmalt het boer zijn tot 'produceren tegen de laagste kosten'. Maar het platteland heeft veel meer te bieden. Rust, ruimte, natuur, educatie; wat kun je als boer de samenleving daar niet mee dienen. Ik weet zeker dat sommige mensen met psychische problemen beter af zijn op een boerderij, dan in een kale instelling.''
Dit betekent niet dat Huijgen - ,,noem mij maar plattelandsondernemer'' - gelooft in een soort 'pretplatteland'. ,,Er moet altijd een verbintenis zijn met echte boerderijactiviteiten, waar leven en dood en de natuurelementen elkaar afwisselen. Ik ben tegen een 'vereftelisering' van het platteland.''
Daarom kunnen de klassieke en de verbrede landbouw ook niet zonder elkaar, zegt Huijgen, terwijl een schoolklas het erf opwandelt. ,,Kijk, ik heb hier naar de stad, naar de burger een opening gecreëerd. Dat heeft mijn buurman niet. Hij beheert grote weidegebieden en dat trek ik weer niet. Alleen samen kunnen we voor een vitaal platteland zorgen.''
Huijgen gaat 's zondags naar een van de vrijgemaakt-gereformeerde kerken die Bunschoten-Spakenburg rijk is. Wat betekent het geloof voor zijn werk?
,,De Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer heeft het eens heel mooi opgeschreven: bid en doe het goede. Toen ik met de Eemlandhoeve begon, werd ik in de agrarische sector niet geaccepteerd. Ik ben doorgegaan, want ik was bezield - dit is een belangrijke geloofscomponent in mijn werk. Tegelijk heb ik van Christus geleerd in mijn werk dingen los te laten, niet boos of verbitterd te worden. Ik heb veel moeten loslaten, maar ik heb zoveel meer mogen terugkrijgen. Maar dat is de wet van het Koninkrijk, en het is verrassend te ontdekken dat dit echt werkt.'' Jan Huijgen ziet in Mansholtprijs erkenning voor alternatieve landbouw
Reageren
Indien u geregistreerd bent, kunt u hieronder reageren op het artikel. Hiertoe dient u in te loggen. Dit inloggen is mogelijk na een eenmalige registratie.
RSS