Binnenland
Nederland kan bulk plastic afval niet aan
Geplaatst: 22 augustus 2007 22:28, laatste wijziging: 22 augustus 2007 22:28
door Dick Hofland en Dylan de Gruijl
De milieubeweging weet het zeker: gescheiden inzameling van plastic wordt een debacle. Wat wel of niet in de bak mag, is onduidelijk en Nederland mist capaciteit om de rommel te sorteren. ,,We lopen de kans dat mensen gefrustreerd raken.''
LEUSDEN - Tureluurs wordt ze ervan. Nu weer plastic sorteren. ,,Ik wil nog wel naar de glasbak lopen, maar verder zoeken ze het maar lekker uit.'' De vrouw heeft net boodschappen gedaan met haar moeder, die verbaasd naar twee grote oranje bakken kijkt. ,,O, moet het daarin?''
Ze staan er nog niet zo lang in Leusden. Vlak achter de supermarkt naast de bekende bakken voor glas, blik, papier, kleding en chemisch en groen afval. De gemeente is een van de twintig die experimenteert met het apart inzamelen van plastic flessen en flacons. Vanaf begin volgend jaar moeten ze overal in Nederland staan.
In eerste instantie mogen alleen flessen in de bakken, als het project eenmaal op de rails staat mag er ook ander plastic afval in. Maar niet alles. Zo mag een lege fles azijn nu wel, maar frituurvet niet. En een lege verftube hoort bij het chemisch afval in de chemobox thuis. Net als bijvoorbeeld de lege fles motorolie. En straks? Dan mag het boterhamzakje wel, maar het frietbakje met een klodder mayonaise nog niet.
Robbert van Duin van het Recycling Netwerk, een coalitie van milieuorganisaties, houdt zijn hart vast. Zijn voorspelling: de gescheiden inzameling van plastic ontaardt in verwarring en teleurstelling. ,,We lopen de kans dat mensen gefrustreerd achterblijven'', zegt hij. ,,Als blijkt dat in de containers een rotzooitje komt dat niet goed kan worden gerecycled, verdwijnt het draagvlak.'
Cynisch
Ruim twintig jaar ervaring met de gescheiden inzameling van afval heeft Van Duin cynisch gemaakt over het plastic inzamelingsoffensief. Hij werkte aan onderzoeken die volgens hem uitwezen dat statiegeld dé manier is voor succesvolle recycling, maar zag het plan stranden na felle protesten van bedrijven die bang waren voor enorme kosten.
En nu, na jaren, ligt er eindelijk een akkoord tussen minister Jacqueline Cramer van Milieu, gemeenten en bedrijven om op termijn alle plastic apart in te zamelen. Het streven is dat in 2012 ruim 40 procent van de kunststof apart wordt ingezameld. Nu is dat nog maar 20 procent. Als dat lukt, wordt een hoeveelheid CO2 bespaard die vergelijkbaar is met het elektriciteitsgebruik van honderdduizend huishoudens.
Van Duin gelooft er niet in. Om het doel van 42 procent te halen, moet er meer plastic worden ingezameld dan alleen frisdrankflessen. Daarvoor zijn ook plastic tassen nodig, boterhamzakjes en allerlei andere plastic verpakkingen. Juist daar ligt volgens hem het probleem. Voor een goede recycling moet al die rommel worden gesorteerd. En die faciliteiten heeft Nederland niet. ,,Ik heb er geen vertrouwen in dat hier een voortvarende aanpak is gevonden.''
De Vereniging Milieubeheer Kunststofverpakkingen (VMK), de brancheorganisatie voor de kunststofverpakkingsindustrie, kent de verwarring onder consumenten. VMK deed eind jaren negentig mee aan gescheiden plasticinzameling in Maastricht en Zeeuws-Vlaanderen. ,,Wat we daar allemaal niet in de containers vonden'', zegt directeur Harry Lucas. ,,Mensen zaagden regenpijpen in stukjes, gooiden scheerapparaten erin, kunststof folie en één keer een echt pistool.''
Moeite
De VMK heeft zich later teruggetrokken. De milieuwinst stond volgens Lucas niet in verhouding met de kosten en moeite die de aparte inzameling met zich meebrengt. ,,In Maastricht hadden ze ook een fout gemaakt: in de brochure tussen de plaatjes met flessen stond ineens ook een cd-rom afgebeeld. Waarom? Geen idee. Maar je moet heel duidelijk communiceren met burgers.''
Toch houdt Jan Storm, directeur van Nedvang, de organisatie die de inzameling van plastic gaat regelen, vertrouwen in de nieuwe aanpak. ,,Voorlichting wordt uiteraard een heel belangrijk onderdeel. We moeten de mensen duidelijk maken dat ze niet spontaan alles in de bakken kunnen gooien. Maar we zijn nu al verrast door de goede respons van mensen.''
Hij geeft toe: Nederland kan een enorme bulk aan plastic afval nog niet aan. Containers vol verschillende soorten plastic moeten naar sorteercentra in België of Duitsland, desnoods naar China. Daar lijkt capaciteit genoeg, maar zeker is ook dat niet. Storm: ,,Maar dan is de gescheiden inzameling wel een succes.''
De afvalwereld heeft volgens hem al duidelijk aangegeven 'razendsnel' op de vraag te kunnen inspelen. ,,Technisch is er heel veel mogelijk, dat zul je zien als de vraag gaat groeien. Maar natuurlijk, wij zijn ook niet helemaal vrij van zorg. Er zullen kinderziektes zijn, maar de milieuwinst is het belangrijkst.''
Ze staan er nog niet zo lang in Leusden. Vlak achter de supermarkt naast de bekende bakken voor glas, blik, papier, kleding en chemisch en groen afval. De gemeente is een van de twintig die experimenteert met het apart inzamelen van plastic flessen en flacons. Vanaf begin volgend jaar moeten ze overal in Nederland staan.
In eerste instantie mogen alleen flessen in de bakken, als het project eenmaal op de rails staat mag er ook ander plastic afval in. Maar niet alles. Zo mag een lege fles azijn nu wel, maar frituurvet niet. En een lege verftube hoort bij het chemisch afval in de chemobox thuis. Net als bijvoorbeeld de lege fles motorolie. En straks? Dan mag het boterhamzakje wel, maar het frietbakje met een klodder mayonaise nog niet.
Robbert van Duin van het Recycling Netwerk, een coalitie van milieuorganisaties, houdt zijn hart vast. Zijn voorspelling: de gescheiden inzameling van plastic ontaardt in verwarring en teleurstelling. ,,We lopen de kans dat mensen gefrustreerd achterblijven'', zegt hij. ,,Als blijkt dat in de containers een rotzooitje komt dat niet goed kan worden gerecycled, verdwijnt het draagvlak.'
Cynisch
Ruim twintig jaar ervaring met de gescheiden inzameling van afval heeft Van Duin cynisch gemaakt over het plastic inzamelingsoffensief. Hij werkte aan onderzoeken die volgens hem uitwezen dat statiegeld dé manier is voor succesvolle recycling, maar zag het plan stranden na felle protesten van bedrijven die bang waren voor enorme kosten.
En nu, na jaren, ligt er eindelijk een akkoord tussen minister Jacqueline Cramer van Milieu, gemeenten en bedrijven om op termijn alle plastic apart in te zamelen. Het streven is dat in 2012 ruim 40 procent van de kunststof apart wordt ingezameld. Nu is dat nog maar 20 procent. Als dat lukt, wordt een hoeveelheid CO2 bespaard die vergelijkbaar is met het elektriciteitsgebruik van honderdduizend huishoudens.
Van Duin gelooft er niet in. Om het doel van 42 procent te halen, moet er meer plastic worden ingezameld dan alleen frisdrankflessen. Daarvoor zijn ook plastic tassen nodig, boterhamzakjes en allerlei andere plastic verpakkingen. Juist daar ligt volgens hem het probleem. Voor een goede recycling moet al die rommel worden gesorteerd. En die faciliteiten heeft Nederland niet. ,,Ik heb er geen vertrouwen in dat hier een voortvarende aanpak is gevonden.''
De Vereniging Milieubeheer Kunststofverpakkingen (VMK), de brancheorganisatie voor de kunststofverpakkingsindustrie, kent de verwarring onder consumenten. VMK deed eind jaren negentig mee aan gescheiden plasticinzameling in Maastricht en Zeeuws-Vlaanderen. ,,Wat we daar allemaal niet in de containers vonden'', zegt directeur Harry Lucas. ,,Mensen zaagden regenpijpen in stukjes, gooiden scheerapparaten erin, kunststof folie en één keer een echt pistool.''
Moeite
De VMK heeft zich later teruggetrokken. De milieuwinst stond volgens Lucas niet in verhouding met de kosten en moeite die de aparte inzameling met zich meebrengt. ,,In Maastricht hadden ze ook een fout gemaakt: in de brochure tussen de plaatjes met flessen stond ineens ook een cd-rom afgebeeld. Waarom? Geen idee. Maar je moet heel duidelijk communiceren met burgers.''
Toch houdt Jan Storm, directeur van Nedvang, de organisatie die de inzameling van plastic gaat regelen, vertrouwen in de nieuwe aanpak. ,,Voorlichting wordt uiteraard een heel belangrijk onderdeel. We moeten de mensen duidelijk maken dat ze niet spontaan alles in de bakken kunnen gooien. Maar we zijn nu al verrast door de goede respons van mensen.''
Hij geeft toe: Nederland kan een enorme bulk aan plastic afval nog niet aan. Containers vol verschillende soorten plastic moeten naar sorteercentra in België of Duitsland, desnoods naar China. Daar lijkt capaciteit genoeg, maar zeker is ook dat niet. Storm: ,,Maar dan is de gescheiden inzameling wel een succes.''
De afvalwereld heeft volgens hem al duidelijk aangegeven 'razendsnel' op de vraag te kunnen inspelen. ,,Technisch is er heel veel mogelijk, dat zul je zien als de vraag gaat groeien. Maar natuurlijk, wij zijn ook niet helemaal vrij van zorg. Er zullen kinderziektes zijn, maar de milieuwinst is het belangrijkst.''
Reageren
Indien u geregistreerd bent, kunt u hieronder reageren op het artikel. Hiertoe dient u in te loggen. Dit inloggen is mogelijk na een eenmalige registratie.
RSS