Commentaar
De bom die alle grenzen opblies
Geplaatst: 01 juni 2006 09:41, laatste wijziging: 01 juni 2006 09:45
door Jan van Benthem
Al ruim een jaar waarschuwen verschillende commandanten van de Amerikaanse strijdkrachten dat het leger door de operaties in Irak en Afghanistan is overbelast. Hele legereenheden dreigen zelfs ineen te storten. Het eerste wat lijkt te zijn ingestort is een morele grens.
Tot hun afschuw ontdekken de Amerikanen dat mariniers in blinde razernij hebben gemoord.
Het is kwart over zeven in de morgen. Veel inwoners van het Iraakse stadje Haditha slapen nog als een konvooi van vier Amerikaanse 'Humvees' de Hay al-Sinnaiweg in draait. Ze komen een witte taxi tegen. De eerste voertuigen stoppen om de inzittenden te ondervragen. Op hetzelfde moment explodeert naast de laatste Humvee een zware zelfgemaakte bom. Het lichaam van korporaal Miguel Terrazas wordt doormidden gereten, zijn hoofd zwaar verminkt. Twee andere mariniers raken gewond.
Daarna is het doodstil. De andere mariniers staren verdoofd naar de resten van het smeulende voertuig. Dan slaat de razernij toe.
Het is het begin van wat nu al wordt gezien als de ergste moordpartij door Amerikaanse militairen in Irak, hoewel het onderzoek naar de exacte toedracht nog loopt. Volgens senatoren die inzage hebben gehad in de militaire stukken vonden 24 Iraakse burgers de dood, vaak van dichtbij in hoofd en borst geschoten. Onder hen ook vrouwen en kinderen.
Uit reconstructies van het bloedbad blijkt dat het gaat om bewoners van vier huizen die zicht hadden op de opgeblazen Humvee en de inzittenden van de taxi, die probeerden weg te vluchten van de plaats van de aanslag. De bom die korporaal Terrazas doodde, was op afstand bediend en de mariniers vermoedden dat of de inzittenden van de taxi er mee te maken hadden of iemand in een van de huizen die ze doorzochten. Enkele eenheden kamden de omgeving daarom uit op opstandelingen. Een groep nam een aantal Iraakse mannen gevangen. Een andere eenheid van naar schatting twaalf mariniers stelde dit keer geen vragen of iemand iets had gezien of wist: iedereen, jong en oud, werd ter plekke doodgeschoten.
Afgestompt
Dit is precies waar generaal der mariniers Michael Hagee bang voor was. Nog voor de details van het bloedbad in Haditha bekend werden, schreef hij te vrezen voor afstomping van de militairen door herhaalde gevechtservaringen. ,,Veel van onze mariniers zijn betrokken geweest in gevechten op leven en dood of hebben de dood van hun kameraden gezien. De effecten van zulke gebeurtenissen kunnen afstompen. Het risico bestaat dat ze onverschillig worden voor het verlies van een mensenleven, maar ook dat ze het korps onteren.''
De mariniers staan vaak op de zwaarste gevechtsposities. Van de 21.000 die in Irak dienen of hebben gediend, zijn er ruim 700 gesneuveld en een veelvoud daarvan is gewond geraakt. De meesten hebben er al twee uitzendingen naar Irak opzitten, sommigen zijn er al voor de derde keer. De eenheid die betrokken was bij het bloedbad in Haditha, had bij de vorige missie langdurige en zware gevechten geleverd bij het beruchte opstandelingenbolwerk Fallujah.
Soennitische citadel
Maar ook Haditha, hoe mooi het ook aan de Eufraat mag liggen, is geen vredig stadje. Het ligt midden in de zogenaamde Soenni-driehoek, waar veel opstandelingen actief zijn. De leider van al-Qaeda in Irak, al-Zarqawi, heeft Haditha als uitvalsbasis gebruikt, tot de Amerikanen vorig jaar mei een waar offensief tegen de rebellen in deze stad openden. Toch is Haditha nooit echt onder controle van de Amerikaanse of Iraakse troepen gekomen. In augustus vorig jaar, drie maanden voor het bloedbad zou plaatsvinden waar nu zoveel over te doen is, vond juist bij deze stad de zwaarste aanslag plaats die ooit op de mariniers in Irak is uitgevoerd en waarbij veertien van hen de dood vonden.
Haditha werd omschreven als 'de Soennitische citadel'. Die maand vonden bij zonsopgang regelmatig openbare executies plaats bij of op de Haqlania brug, bij de toegang tot de stad. Vermeende 'spionnen', die contacten zouden hebben met de Amerikanen, werden hier in het openbaar onthoofd door de rebellen die het openbare leven in de stad beheersten. Er werden zoveel 'agenten' onthoofd dat de brug in de volksmond De Spionnenbrug werd genoemd. De lijken van de vermoorde burgers werden op de blauwe stalen constructie achtergelaten met hun afgesneden hoofden op de rug, het gezicht naar Bagdad, de richting waar de Amerikaanse patrouilles vandaan zouden komen. Dvd's met filmopnames van de onthoofdingen waren meestal dezelfde middag al te koop op de lokale markt.
Populair was die maand de dvd met de opnames van de executie van een van de zes Amerikaanse scherpschutters die in een hinderlaag waren gelokt en gedood. De blonde, gespierde man was opengereten, zijn ingewanden eruit gerukt.
In die stad ging die bom af, om kwart over zeven in de morgen. Daarna sloeg de razernij toe.
De betrokken militairen zullen voor de krijgsraad komen, de straffen zullen waarschijnlijk zwaar zijn. Maar het aanzien van de Amerikanen is opnieuw zwaar beschadigd. Haditha dreigt minstens zo'n beladen naam te worden als Abu Ghraib. Daarbij ziet de regering zich nu in alle ernst geplaatst voor de indringende waarschuwingen van de militairen die beschrijven hoe hun eenheden tot het uiterste zijn belast - of al over dat uiterste. Een van de senatoren die het onderzoek mocht inzien, oud-marinier John Murtha, sprak in dit verband ook over de troepen als 'overbelast en overgestrest'.
Irak is meer en meer een loden last, niet alleen voor het Witte Huis, maar vooral voor de vele duizenden die er hun land moeten dienen en die in soms ongelooflijk moeilijke omstandigheden hun grenzen moeten bewaren - en dat soms niet meer kunnen.
Het is kwart over zeven in de morgen. Veel inwoners van het Iraakse stadje Haditha slapen nog als een konvooi van vier Amerikaanse 'Humvees' de Hay al-Sinnaiweg in draait. Ze komen een witte taxi tegen. De eerste voertuigen stoppen om de inzittenden te ondervragen. Op hetzelfde moment explodeert naast de laatste Humvee een zware zelfgemaakte bom. Het lichaam van korporaal Miguel Terrazas wordt doormidden gereten, zijn hoofd zwaar verminkt. Twee andere mariniers raken gewond.
Daarna is het doodstil. De andere mariniers staren verdoofd naar de resten van het smeulende voertuig. Dan slaat de razernij toe.
Het is het begin van wat nu al wordt gezien als de ergste moordpartij door Amerikaanse militairen in Irak, hoewel het onderzoek naar de exacte toedracht nog loopt. Volgens senatoren die inzage hebben gehad in de militaire stukken vonden 24 Iraakse burgers de dood, vaak van dichtbij in hoofd en borst geschoten. Onder hen ook vrouwen en kinderen.
Uit reconstructies van het bloedbad blijkt dat het gaat om bewoners van vier huizen die zicht hadden op de opgeblazen Humvee en de inzittenden van de taxi, die probeerden weg te vluchten van de plaats van de aanslag. De bom die korporaal Terrazas doodde, was op afstand bediend en de mariniers vermoedden dat of de inzittenden van de taxi er mee te maken hadden of iemand in een van de huizen die ze doorzochten. Enkele eenheden kamden de omgeving daarom uit op opstandelingen. Een groep nam een aantal Iraakse mannen gevangen. Een andere eenheid van naar schatting twaalf mariniers stelde dit keer geen vragen of iemand iets had gezien of wist: iedereen, jong en oud, werd ter plekke doodgeschoten.
Afgestompt
Dit is precies waar generaal der mariniers Michael Hagee bang voor was. Nog voor de details van het bloedbad in Haditha bekend werden, schreef hij te vrezen voor afstomping van de militairen door herhaalde gevechtservaringen. ,,Veel van onze mariniers zijn betrokken geweest in gevechten op leven en dood of hebben de dood van hun kameraden gezien. De effecten van zulke gebeurtenissen kunnen afstompen. Het risico bestaat dat ze onverschillig worden voor het verlies van een mensenleven, maar ook dat ze het korps onteren.''
De mariniers staan vaak op de zwaarste gevechtsposities. Van de 21.000 die in Irak dienen of hebben gediend, zijn er ruim 700 gesneuveld en een veelvoud daarvan is gewond geraakt. De meesten hebben er al twee uitzendingen naar Irak opzitten, sommigen zijn er al voor de derde keer. De eenheid die betrokken was bij het bloedbad in Haditha, had bij de vorige missie langdurige en zware gevechten geleverd bij het beruchte opstandelingenbolwerk Fallujah.
Soennitische citadel
Maar ook Haditha, hoe mooi het ook aan de Eufraat mag liggen, is geen vredig stadje. Het ligt midden in de zogenaamde Soenni-driehoek, waar veel opstandelingen actief zijn. De leider van al-Qaeda in Irak, al-Zarqawi, heeft Haditha als uitvalsbasis gebruikt, tot de Amerikanen vorig jaar mei een waar offensief tegen de rebellen in deze stad openden. Toch is Haditha nooit echt onder controle van de Amerikaanse of Iraakse troepen gekomen. In augustus vorig jaar, drie maanden voor het bloedbad zou plaatsvinden waar nu zoveel over te doen is, vond juist bij deze stad de zwaarste aanslag plaats die ooit op de mariniers in Irak is uitgevoerd en waarbij veertien van hen de dood vonden.
Haditha werd omschreven als 'de Soennitische citadel'. Die maand vonden bij zonsopgang regelmatig openbare executies plaats bij of op de Haqlania brug, bij de toegang tot de stad. Vermeende 'spionnen', die contacten zouden hebben met de Amerikanen, werden hier in het openbaar onthoofd door de rebellen die het openbare leven in de stad beheersten. Er werden zoveel 'agenten' onthoofd dat de brug in de volksmond De Spionnenbrug werd genoemd. De lijken van de vermoorde burgers werden op de blauwe stalen constructie achtergelaten met hun afgesneden hoofden op de rug, het gezicht naar Bagdad, de richting waar de Amerikaanse patrouilles vandaan zouden komen. Dvd's met filmopnames van de onthoofdingen waren meestal dezelfde middag al te koop op de lokale markt.
Populair was die maand de dvd met de opnames van de executie van een van de zes Amerikaanse scherpschutters die in een hinderlaag waren gelokt en gedood. De blonde, gespierde man was opengereten, zijn ingewanden eruit gerukt.
In die stad ging die bom af, om kwart over zeven in de morgen. Daarna sloeg de razernij toe.
De betrokken militairen zullen voor de krijgsraad komen, de straffen zullen waarschijnlijk zwaar zijn. Maar het aanzien van de Amerikanen is opnieuw zwaar beschadigd. Haditha dreigt minstens zo'n beladen naam te worden als Abu Ghraib. Daarbij ziet de regering zich nu in alle ernst geplaatst voor de indringende waarschuwingen van de militairen die beschrijven hoe hun eenheden tot het uiterste zijn belast - of al over dat uiterste. Een van de senatoren die het onderzoek mocht inzien, oud-marinier John Murtha, sprak in dit verband ook over de troepen als 'overbelast en overgestrest'.
Irak is meer en meer een loden last, niet alleen voor het Witte Huis, maar vooral voor de vele duizenden die er hun land moeten dienen en die in soms ongelooflijk moeilijke omstandigheden hun grenzen moeten bewaren - en dat soms niet meer kunnen.
Reageren
Indien u geregistreerd bent, kunt u hieronder reageren op het artikel. Hiertoe dient u in te loggen. Dit inloggen is mogelijk na een eenmalige registratie.
RSS