
Jarenlang is de ChristenUnie in bepaalde politieke kringen geprezen vanwege haar ‘linkse’ opstelling in sociaal en deels ook economisch opzicht. Nu echter de kans op deelname van deze partij aan een nieuwe regering steeds reëler wordt, blijkt die liefde maar zeer ten dele te zijn.
Een libertijnse voorhoede trekt namelijk op dit moment alle registers open om een orthodox-christelijke kabinetsparticipatie af te schilderen als het binnenhalen van het fundamentalisme in het bestuur van onze zo verlichte natie. Hetgeen vanzelfsprekend ‘eng’ ...