Onder de genodigden voor de top bevinden zich geen kerkleiders, ook Rick Warren niet. Rick Warren? Warren, schrijver van de bestseller Doelgericht Leven, is voorganger van de Saddleback Church in Californië en initiatiefnemer van de wereldwijd toegepaste veertigdagenperiode ten behoeve van geestelijke groei van christenen. Wat Rick Warren in New York te zoeken zou hebben? Misschien is het de regeringsleiders ontgaan, maar Warren vindt dat ,,de uiteindelijke oplossing voor armoede en onrecht niet bij overheden of G8-topconferenties ligt, maar bij de kerken''.
Het kost mij geen enkele moeite Warren sympathiek te vinden. Net als van Billy Graham bekend is, weten we dat hij een groot deel van de opbrengst van zijn uitstekend verkochte boeken niet voor zichzelf houdt, maar besteedt in het koninkrijk van God. De man leeft eenvoudig, niet alleen zonder de aanstootgevende luxe van sommige Amerikaanse televisiedominees, maar bovendien zonder de extra's die vermogende christenen zich kunnen en mogen veroorloven. Warren geeft de indruk dat hij wars is van materialisme, waarin de mens zijn vertrouwen op zijn bezit stelt, ascetisme, waarin de goede gaven van de Schepper ontkend worden, en wetticisme, waarin men zichzelf en anderen beoordeelt op de vraag of bepaalde geboden en regels worden nageleefd.
Tweede Reformatie
Waarop baseert Warren zijn stelling? Niet alleen op aantallen, al spelen die in zijn gedachtegang wel een belangrijke rol. Kerken kunnen maar liefst een beroep doen op twee miljard leden, zegt hij. Dit aantal wordt in een tweetal gezaghebbende boeken (Operation World en Philip Jenkins' The Next Christendom, the coming of global christianity) bevestigd.
Nou ja, christenen? Moet dat woord niet tussen aanhalingstekens staan? Ja, maar Warren is dan ook nog niet klaar. Hij zegt dat er bij velen die tot het christendom worden gerekend, eerst wel een tweede Reformatie nodig is. Ze zullen moeten gaan begrijpen wat hun diaconale en missionaire roeping is. Ze zullen de handen ineen moeten slaan om hun geweldige mogelijkheden in te zetten in de strijd tegen honger, armoede, aids en onrecht. Daarbij kunnen zij terugvallen op de belofte van God dat de gemeente van Christus tot het einde der tijden zal bestaan.
Hoe Warren die inzet concreet voor zich ziet? Hij denkt vooral in termen van projecten op microniveau: boren van waterputten, bouwen van klinieken, opzetten van vluchtelingenkampen, kredietverlening. Deze vaak particuliere projecten zijn vaak succesvol en brengen positief verandering in de levens van miljoenen mensen.
Maar er is méér nodig om een land tot economische groei te brengen en macro-economisch op hoger niveau. Onmisbaar zijn dan vooral goed openbaar bestuur en onderwijs, een efficiënt werkende infrastructuur en niet te vergeten toegang op westerse markten. Dat te bewerkstelligen, gaat het vermogen van plaatselijke kerken te boven.
Rechtvaardig
Maar zo'n kanttekening dient uiteraard niet als excuus om voorbij te gaan aan Warrens verlangen naar een 'tweede Reformatie'. Een van de bekendste gelijkenissen uit de bijbel is die over de barmhartige Samaritaan. Maar beseffen we dat de Here Jezus daarin een frontale aanval lanceert ook op de overwegingen van de comfortabel levende, godsdienstige westerse mens, die zich voortdurend afschermt van de nood van de wereld? ,,Wat moet ik doen om het eeuwige leven te krijgen?'', vraagt een theologisch leraar. Waarop hij te horen krijgt dat barmhartigheid tot de essentie van het christelijk geloof behoort.
De Bijbel is radicaal en noemt een rechtvaardige iemand die bereid is zichzelf te benadelen om mensen in nood te bevoordelen. Denk daar eens over na. En wie is in de Schrift een slecht mens? Hij die de ander pijn laat lijden om er zelf beter van te worden. Dat beeld keert terug bij het zwarte paard (honger) uit Openbaring 6: ,,Een dagloon voor een portie tarwe (...), maar laat de wijn ongemoeid.''
Eenderde van de Afrikanen, zo'n 300 miljoen mensen, lijdt dagelijks honger. In de VS kunnen miljoenen burgers zich in de schaduw van de American Dream zelfs geen ziektekostenverzekering veroorloven. En misschien wonen er in onze eigen buurt wel alleenstaande moeders of asielzoekers die nooit en nergens buitenshuis op vakantie kunnen.
Ik denk niet dat God ons een schuldcomplex wil aanpraten. Schuldgevoelens hebben mensen nog nooit van binnenuit veranderd. Positiever is het besef dat de Here Jezus zich vereenzelvigde met armen, gevangenen en vluchtelingen: ,,Ik had honger en jullie gaven mij te eten (...) Ik was vreemdeling en jullie namen mij op.'' En een nog sterker motief: Christus werd naakt, in de steek gelaten en volkomen berooid aan het Kruis geslagen, zo graag wilde Hij ook voor mij het paradijs herstellen. Pas als ik dat tot me laat doordringen, groeit het verlangen voortaan om zelf ook een rechtvaardige te zijn.
Volgende week woensdag zal Rick Warren in New York ontbreken. Toch jammer, want rechtvaardige worden, ligt in het verlengde van bekering en geestelijke groei.

Waardeer

Reacties

---