Als docent ben ik 25 jaar verbonden aan twee scholengemeenschappen, waarvan een christelijk en ander niet christelijk is. Op de christelijke school (ca. 125 collega's) ben ik helaas een van de weinigen die de ochtend in de klas met een korte meditatie (bijbelverhaal) de dag opent.
Ademloos luisteren christenen en niet-christenen, jongeren, naar de vaak mooie en spannende verhalen uit de kinder- of jeugdbijbel. Gelukkig voel of voelde ik me nooit eenzaam of alleen op deze scholengemeenschappen. Wel verdrietig dat ...