Het twintig meter hoge grafmonument waar de steen is ontdekt, staat bekend als Absaloms tombe. Dat is een van de drie grote graven in de Kidron Vallei, die ligt tussen de oude stad van Jeruzalem en de Olijfberg.
De Israëlische antropoloog Joe Zias ontdekte de inscriptie bij toeval, op een foto die een student had gemaakt van Absaloms tombe. Door de lichtval op die foto waren uitgesleten Griekse letters zichtbaar die tot dan toe onopgemerkt waren gebleven. Zias en de inscriptiedeskundige Emile Puech publiceren hun bevindingen over de inscriptie binnenkort in het Franstalige tijdschrift Revue Biblique.
Zij gaan er vooralsnog niet van uit dat Zacharias, in de Bijbel beschreven in Lucas 1, in het bijbehorende graf ligt. Volgens hen is de inscriptie pas honderden jaren na Zacharias' dood gemaakt, door Byzantijnse christenen.
Na de bekering van keizer Constantijn ontdekten de Byzantijnen (inwoners van Byzantium, de toenmalige hoofdstad van het Romeinse rijk) Palestina als christelijk bedevaartsoord. Zij wezen verschillende locaties aan die volgens hen iets te maken hadden met gebeurtenissen of personen uit de Bijbel. Een van de leiders van deze expedities was Helena, de moeder van Constantijn. Zij wees ook de grot aan waarin Jezus begraven zou zijn geweest en waar nu de Heilige Grafkerk overheen is gebouwd.
Puech en Zias, die denken dat het bewuste graf noch het lichaam van Absalom noch dat van Zacharias bevat, noemen de vondst toch belangrijk, omdat daarmee bepaalde theorieën over het leven van christenen in de vroege kerk gestaafd kunnen worden. Er zijn namelijk maar weinig tastbare overblijfselen uit die tijd bewaard gebleven. ,,We krijgen, door die Byzantijnse christenen, daadwerkelijk contact met de oudheid'', zei ook de aan de universiteit van Zuid-Florida verbonden nieuwtestamenticus Jim Strange deze week tegen persbureau Associated Press.

Scepsis
De Nederlandse nieuwtestamenticus prof. dr. H.J. de Jonge, verbonden aan de Universiteit Leiden, deelt de heersende scepsis over de vondst. Het feit dat de term 'martelaar' wordt gebruikt, wijst ook volgens hem op een datering in Byzantijnse tijd. ,,Zacharias werd pas vanaf de tweede eeuw als martelaar gezien. Toeristische interesse in christelijke martelaarsgraven begint pas in de vierde eeuw. Een steen die eeuwen na iemands dood op een graf wordt gezet, is voor mij bij voorbaat verdacht. Om niet te zeggen: onecht.''
De Jonge twijfelt overigens sowieso aan het bestaan van Zacharias. Zijn vermelding bij Lucas is voor hem niet genoeg als wetenschappelijk bewijs. ,,De figuur van Zacharias komt pas vrij laat op het toneel, duidelijk uit theologische interesse, uit eerbied voor Jezus en Johannes de Doper. In zo'n geval moet je over vertelde details argwanend zijn. Je hebt dan minimaal twee onafhankelijke bronnen nodig, voordat je iets over de geschiedenis achter de bronnen kunt zeggen.''
Toch wil ook De Jonge de vondst niet bij voorbaat naar de prullenbak verwijzen. ,,Voor de lokale kerkgeschiedenis in die regio is dit heel leuk. Zo'n steen geeft een aardig beeld van de godsdienstigheid en denkwijze van de Byzantijnen. Maar waar het echte graf van de vader van Johannes de Doper is, daar zullen we nooit achter komen.''

Waardeer

Reacties

---