Ik ben een collega van Henk Jasperse, dominee dus. Dienaar des Woords, zei mijn opa vroeger, plechtig. Zeg maar gewoon predikant, zei mijn generatie. Voorganger, heet het intussen, want dat klinkt nog dichterbij.
Ik moest afgelopen zondagmorgen preken. Het moest, want ik was aan de beurt. Het stond allemaal zwart op wit in Tolle Lege (zo heet bij ons in Harderwijk het kerkblaadje). Aan de beurt om te preken op Pinksterzondag. En dat na een week waarin het gonsde van ...