De Jasperse-conferentie van het GWG op 23 november was boeiend en stemt tot nadenken. In dit artikel gaat het mij om een achterliggend thema: dat van de onverbondenheid als kenmerk van onze cultuur.
Het is de onverbondenheid die Jasperse als zieleroerselen uittillen boven die van een willekeurige pastor met identiteitsproblemen. Ik lees Jasperse cri de coeur dus als uitdrukking van de geest van onze tijd. Desorientatie en gebrek aan veiligheid; dat waren de twee sleutelwoorden waar de middag aan ...