'Henk Jasperse' weet de lezer wel aan het denken te zetten: indringend en aangrijpend verwoordt hij zijn desoriëntatie. 'Maar wie spreekt het woord van God, dat balsem is voor de ziel...'? 'Wie wijst postmoderne mensen de plek waar ze echt veilig kunnen zijn?'
Na zulke vragen past eerst een zwijgen, lijkt me. En dan een bede: Here God, u bent getrouw; ontferm u over ons, over allen die Henk Jasperse 'zijn'. En ook: Henk Jasperse, houd moed: Christus is overwinnaar! ...